Początek służby nowej największej europejskiej rakiety orbitalnej.
Dziewiątego lipca doszło do pierwszego startu największej europejskiej rakiety nośnej Ariane 6. Lot nie przebiegł w całości zgodnie z planem.Po zakończeniu służby europejskiej rakiety Ariane 5 (ostatni start w nocy z 5 na 6 lipca 2023) Europa czekała na następczynię – Ariane 6. Prace nad tą rakietą, która ma przejąć obowiązki wynoszenia różnej wielkości europejskich i komercyjnych sond, satelitów i innych pojazdów na orbitę oraz w dalszą przestrzeń kosmiczną, trwają od początku poprzedniej dekady. W 2015 roku zaakceptowano kształt i paliwa dla tej rakiety: Ariane 6 ma korzystać z członów pobocznych na paliwo stałe oraz głównych stopni na ciekły wodór i ciekły tlen. Prace doświadczyły wielu opóźnień i z pierwotnej daty pierwszego startu w 2019 roku start opóźnił się aż do 2024 roku. W konsekwencji, ESA oraz Europa kilka razy musiała skorzystać z rakiet takich jak Falcon 9 dla wynoszenia swoich ważnych satelitów (m.in. dla konstelacji Galileo).
Na tegorocznej konferencji i targach ILA 2024 w Berlinie dyrektor generalny ESA Josef Aschbacher poinformował, że wyznaczono datę 9 lipca 2024 na pierwszy start rakiety Ariane 6. Termin został dotrzymany i 9 lipca rakieta Ariane 6 po raz pierwszy wystartowała.
W dniu 9 lipca 2024, o godzinie 21:00 CEST doszło do pierwszego startu nowej europejskiej rakiety Ariane 6. Ten start nastąpił z europejskiej bazy w Kourou w Gujanie Francuskiej. Start, praca pierwszego stopnia, praca dwóch rakiet bocznych i ich separacja, odrzucenie owiewek, separacja stopni oraz praca drugiego stopnia przebiegła prawidłowo. Rakieta została skierowana na orbitę o wysokim nachyleniu, tak aby przelecieć nad Europą, Indiami oraz Australią, gdzie znajdują się stacje naziemne do komunikacji z rakietą do tego startu.
Na pokładzie Ariane 6 znalazł się ładunek pasywny, a także zestaw zminiaturyzowanych satelitów typu CubeSat, dwie kapsuły oraz kilka eksperymentów. W ramach YPSat znalazły się kamery polskiej firmy Scanway. Łączna masa ładunków wyniosła 1600 kg.
Anomalia pod koniec lotu
W końcowej fazie lotu zanotowano “anomalię”. Od pewnego momentu lot górnego stopnia wyraźnie odbiegał od planowanej trajektorii. Nie doszło m.in. do zwiększenia ekscentryczności orbity. W konsekwencji nie doszło w planowanym momencie do deorbitacji górnego stopnia. Anomalia wystąpiła w wyniku nieprawidłowej (zbyt krótkiej) pracy jednostki APU, czyli pomocniczego źródła napędowego. Zadaniem APU w Ariane 6 jest przygotowanie górnego stopnia do ponownego odpalenia po okresie “dryfowania” na orbicie.
Ogólnie jednak lot można zaliczyć jako sukces. Anomalia nastąpiła w końcowej fazie lotu, gdy górny stopień Ariane 6 znajdował się już od długiego czasu na orbicie.
Poprzedniczka Ariane 6 – rakieta Ariane 5
Rok temu, w nocy z 5 na 6 lipca 2023, nastąpił ostatni start rakiety Ariane 5. Ta rakieta nośna, zaprojektowana na przełomie lat 80 i 90. XX wieku, rozpoczęła loty w czerwcu 1996 roku. Co ciekawe, pierwszy start zakończył się niepowodzeniem, a drugi start zakończył się tylko częściowym sukcesem.
Do 2023 roku, do końca służby, Ariane 5 wykonała łącznie 117 startów, z czego 2 zakończyły się pełną porażką, a 3 kolejne – częściowym niepowodzeniem. Z tych 111 startów 82 loty – pomiędzy 9 kwietnia 2003 a 12 grudnia 2017 – były w pełni udane.
Ostatni częściowo nieudany start tej rakiety nastąpił 25 stycznia 2018 roku. Od tego czasu Ariane 5 wykonywała swoje loty z sukcesem.
(PFA)
