Ewolucja projektu JWST

0

Ciekawa dyskusja dotycząca zmian wyglądu kosmicznego teleskopu JWST.

Jak to się stało, że JWST ma taki a nie inny wygląd?

Prace nad teleskopem, który później się stanie JWST, rozpoczęły się w 1987 roku – jeszcze zanim teleskop Hubble znalazł się na orbicie. Przez kolejne dekady trwały badania naukowe, rozwój technologii – a wreszcie projekt oraz prace nad sprzętem. Jak wiemy – prace nad JWST trwały dłużej i kosztowały znacznie więcej niż pierwotnie zakładano.

Jak to się stało, że JWST uzyskał taki a nie inny wygląd? Polecamy poniższą dyskusję panelową, która rozpoczyna się w 1987 roku. Ogólny zamysł – “bardzo zimny teleskop obserwujący w podczerwieni” pozostał ten sam, ale praktycznie każdy inny detal zmienił się dramatycznie.

Ewolucja projektu JWST / Credits –NASA Scientific Visualization Studio

Start rakiety Ariane 5 z kosmicznym teleskopem JWST nastąpił 25 grudnia 2021 z europejskiego kosmodromu Kourou w Gujanie Francuskiej. Lot przebiegł prawidłowo – po 27 minutach od startu JWST oddzielił się od górnego stopnia rakiety Ariane 5.

Przez kolejne dni i tygodnie trwało rozkładanie poszczególnych elementów JWST. Prace podstępowały prawie zgodnie z planem – nastąpiło jedynie kilka małych opóźnień, częściowo spowodowanych potrzebą odpoczynku kontroli misji, a częściowo analizą danych.

Proces rozkładania JWST zakończył się 8 stycznia 2022, wraz z otwarciem obu “skrzydełek” teleskopu i ich zatrzaśnięciem. Prawidłowe rozłożenie tych skrzydełek zakończyło skomplikowany proces, w którym ponad 300 działań musiało być wykonanych “raz a dobrze”. Ponadto, w trakcie rozkładania struktury teleskopu zostało użytych ponad 140 mechanizmów i każdy z nich musiał zadziałać “perfekcyjnie”, aby teleskop mógł prawidłowo rozpocząć swoją misję. Tak też się stało – JWST został perfekcyjnie został wprowadzony do etapu przygotowań do obserwacji naukowych.

Do punktu L2 układu Ziemia-Słońce JWST dotarł 24 stycznia 2022 roku. Pokładowe silniczki teleskopu zostały tego dnia uruchomione na 297 sekund. Zmieniło to prędkość JWST o 1,6 m/s. Manewr zakończył się sukcesem – JWST rozpoczął krążenie wokół punktu L2 układu Ziemia-Słońce. W tej pozycji JWST będzie obserwować Wszechświat i Układ Słoneczny.

Na pokładzie JWST pozostało paliwa na aż 20 lat funkcjonowania. Tak duża ilość paliwa jest wynikiem świetnego lotu rakiety Ariane 5 oraz manewrów MCC-1a i MCC-1b (wykonanych 12 godzin oraz dzień po starcie). Dzięki precyzyjnej trajektorii lotu od samego początku manewry korekcyjne były mniejsze, co przełożyło się na duże oszczędności paliwa.

Polecamy wątek dotyczący misji JWST na Polskim Forum Astronautycznym.

(PFA, NASA)

Comments are closed.