Rzeszowski zespół kontynuuje prace w konkursie CanSat. Jaka jest ich misja?

2

Zespół TinX składający się z pięciu uczniów Zespołu Szkół Elektronicznych w Rzeszowie, biorących udział w konkursie CanSat 2021 właśnie opublikował kolejny raport dotyczący postępu ich prac.

Czym jest konkurs CanSat?

CanSat jest międzynarodowym konkursem organizowanym przez ESA, a na poziomie krajowym przez Centrum Nauki Kopernik. Polega on na zbudowaniu urządzenia wielkości puszki po Coli i zaprojektowaniu dla niego misji. Najlepsze projekty zostaną wystrzelone na pokładzie rakiety na wysokość około 3 km, gdzie pokażą na co je stać! 

Zespół TinX i jego misja

Jedną z drużyn biorących udział w konkursie jest zespół TinX, w skład którego wchodzą uczniowie z Zespołu Szkół Elektronicznych w Rzeszowie. Połączeni wspólną pasją do elektroniki, programowania i kosmosu rozwijają swój projekt. Celem, który zespół postawił przed sobą jest stworzenie rozwiązania mającego pomóc ratownikom oraz poszkodowanym w trakcie wszelkich katastrof naturalnych.

“Zadanie, które postawiliśmy przed sobą jest bardzo trudne. Chociaż bardzo ważny wydaje nam się rozwój takich technologii z racji na to, że liczba takich zdarzeń z powodu zmian klimatycznych, będzie stale się zwiększała” mówi lider zespołu Mikołaj Data. 

Rozwój projektu

W początkowych swych założeniach zespół chciał wykorzystać kamery termowizyjne aby z ich użyciem wykrywać miejsca, w których przebywają ludzie. Niestety pomysł upadł. “Zaskoczyły nas koszty oraz słaby zasięg tych kamer” – komentuje zespół. 

Pomimo tych trudność drużyna prezentuje kolejne rozwiązania! CanSat po starcie i rozpoczęciu opadania ma być widoczny z daleka i zwracać na siebie uwagę, dzięki jego charakterystycznym kolorom oraz emitowanemu światłu. Umożliwi to osobom poszkodowanym zebranie się w miejscu lądowania urządzenia, co ułatwi służbom ratunkowym ewakuacje poszkodowanych. Kolejnym zadaniem CanSata będzie wykonanie i analiza zdjęć, pozwalająca na określenie miejsc pobytu ludzi, stanu dróg (czy są przejezdne) itp. Przy użyciu danych zebranych przez urządzenie można również utworzyć aktualną mapę terenu objętego katastrofą, oszacować jej skutki oraz możliwości i metody podjęcia akcji ratunkowej.

Obecnie zespół kończy kolejną fazę konkursu udostępniając swój raport CDR (Critical Design Review). 

Od początku trwania projektu dla zespołu ważnym celem była pomoc innym! O czym świadczyć mogą te słowa członka zespołu Mateusza Soszyńskiego: “Najważniejszym w tym projekcie jest to, aby inni zyskali na naszej pracy. Dlatego wszystkie zdjęcia, telemetria, kod źródłowy i schematy są lub będą dostępne dla każdego na naszym GitHubie!”. 

Prace zespołu możecie śledzić na ich:

Przyszłe plany zespołu

Plany i zamiary zespołu nie kończą się jedynie na tej edycji konkursu. Zespół ma zamiar brać udział w następnych edycjach konkursu oraz pracować na własną rękę tworząc kolejne projekty! Życzymy powodzenia! 🙂

2 komentarze

  1. Zamiast tego katastroficznego CanSat’a powinni robić raczej drona:
    1) trudno będzie zorganizować stanowisko startowe dla rakiety, która wystrzeli tego CanSat’a
    2) drony mogą pełnić przy okazji funkcje transporterów pomocy humanitarnej czy hotspotów sieci komórkowej
    3) zwracanie na siebie uwagi można wzbogacić o aparaturę nagłośnieniową, przez które przy okazji można przekazywać bardziej złożone przekazy komunikacyjne

    • Zgadzam się, że system wynoszenia w postaci rakiety nie spełni egzaminu, przez problemy w zorganizowaniu stanowiska startowego, ale i też koszty produkcji rakiety. Pamiętajmy jednak, że nie jest ona częścią integralną systemu.

      Zamiast rakiety można wykorzystać na przykład samolot, który nie tylko będzie mógł dostarczyć zaopatrzenie, ale i wyrzucić kilka lub kilkanaście takich urządzeń nad miejscem katastrofy!

      Kolejną ważną rzeczą jest koszt takich urządzeń. Pojedyncza puszka może kosztować około 100-200 zł, a taki specjalistyczny dron może kosztować o wiele więcej.

      W trakcie tworzenia projektów naszego CanSata przewijał się również pomysł zamontowania głośników, niestety pomysł musieliśmy odrzuć przez wymagania jakie dotyczące wielkości jakie musimy spełnić.

      Dziękuję za pozytywną krytykę! I pozdrawiam Mikołaj Data