Koniec misji MICROSCOPE

0

Osiemnastego października zakończyła się misja małego francuskiego satelity MICROSCOPE. Pod koniec misji podjęto działania ograniczające czas pozostania nieaktywnego satelity na orbicie. 

Satelita Micro-Satellite à traînée Compensée pour l’Observation du Principe d’Equivalence (MICROSCOPE) został wyniesiony na orbitę 25 kwietnia 2016 o godzinie 23:02 CEST z europejskiego kosmodromu Kourou w Gujanie Francuskiej. Satelita został wyniesiony za pomocą rakiety Sojuz w konfiguracji STA z górnym stopniem Fregat-M. Głównym ładunkiem tego lotu był europejski satelita radarowy Sentinel-1B. Ładunkiem drugorzędnym w tym locie było pięć mniejszych satelitów, wśród nich MICROSCOPE. Głównym wykonawcą (w 90%) misji MICROSCOPE była francuska agencja kosmiczna CNES.

Celem MICROSCOPE były precyzyjne pomiary “swobodnego spadku”, z dokładnością do 10^-15. W tym celu zainstalowano 16 mikrosilniczków na pokładzie tego satelity w czterech zestawach. Pozwoliło to na precyzyjne pozycjonowanie satelity na swojej orbicie, m.in. względem Słońca i Księżyca.

Misja MICROSCOPE / Credits –Virtual-IT

Dwa i pół roku później zakończyła się misja MICROSCOPE. Ponieważ satelita o masie startowej 330 kg został umieszczony na orbicie o wysokości ponad 710 km, proces “naturalnej” deorbitacji trwał by ponad 70 lat. Przez ten czas nieczynny MICROSCOPE stanowiłby ryzyko dla innych satelitów. Aby ograniczyć to ryzyko francuska agencja kosmiczna CNES postanowiła wyposażyć satelitę w eksperymentalny system o nazwie Innovative DEorbiting Aerobrake System (IDEAS).

IDEAS składa się z dwóch wysięgników o długości 4,5 metra. Te wysięgniki zostały “napompowane” pod koniec misji. Dzięki tym dwóm wysięgnikom całkowita powierzchnia MICROSCOPE wyraźnie wzrosła, przez co wzrósł opór aerodynamiczny w górnych warstwach atmosfery.

Użycie IDEAS pozwoliło na ograniczenie czasu pozostania MICROSCOPE na orbicie do około 25 lat. Jest to zgodne z międzynarodowymi zaleceniami i umowami, a także francuską ustawą z 2008 roku. Ograniczenie czasu pozostania nieaktywnego satelity na orbicie znacznie ogranicza ryzyko kolizji z innymi obiektami, tym samym ograniczając ryzyko powstania kolejnych “kosmicznych śmieci”.

(CNES)

Share.

Comments are closed.