Copernicus: kolejny ciepły marzec

0

Copernicus: Czwarty najcieplejszy marzec na świecie z temperaturą powierzchni morza zbliżającą się do rekordowych poziomów.

Według Usługi programu Copernicus w zakresie monitorowania zmian klimatycznych (Climate Change Service – C3S), wdrożonej przez Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF), marzec 2026 r. był czwartym najcieplejszym miesiącem w historii, z temperaturą o 1,48°C wyższą od poziomu sprzed epoki przemysłowej. C3S potwierdza również, że w marcu odnotowano drugą najwyższą w historii globalną temperaturę powierzchni morza (SST), co odzwierciedla prawdopodobne przejście w kierunku warunków El Niño.

W tym miesiącu w Europie miał miejsce drugi najcieplejszy marzec w historii. W większości kontynentu panowały warunki suchsze niż przeciętnie. Nastąpiło to po chłodniejszym niż zwykle i wyjątkowo deszczowym lutym, w którym doszło do rozległych powodzi. Sprawiło to, że był to trzeci najzimniejszy luty na kontynencie w ciągu ostatnich 14 lat.

Marzec charakteryzował się również silnymi upałami i suszą w innych częściach świata, w tym bezprecedensową, wczesną falą upałów oraz warunkami suchszymi niż przeciętnie w niektórych regionach Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Podobnie jak w lutym, C3S odnotowała wyraźne kontrasty między anomaliami temperatur powyżej i poniżej średniej na całej półkuli północnej. W Arktyce zarówno roczny maksymalny zasięg pokrywy lodowej, jak i średni miesięczny zasięg dla marca były najniższe w historii pomiarów.

Carlo Buontempo, dyrektor Usługi programu Copernicus w zakresie monitorowania zmian klimatu w ECMWF: „Dane Copernicus za marzec 2026 r. kreślą niepokojący obraz: 1,48°C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej, najniższy w historii zasięg lodu morskiego w Arktyce w marcu oraz temperatury powierzchni morza ponownie zbliżające się do rekordowych wartości. Każda z tych liczb jest uderzająca sama w sobie – razem ukazują system klimatyczny znajdujący się pod stałą i narastającą presją. Wiarygodne dane, opracowywane operacyjnie na podstawie miliardów pomiarów z satelitów, statków, samolotów i stacji meteorologicznych, nie są już naukowym luksusem. Stanowią one niezbędny fundament wszelkich poważnych działań w zakresie adaptacji do zmian klimatu oraz kształtowania polityki klimatycznej”.

Średnia dzienna temperatura przy powierzchni morza (°C) w globalnym oceanie poza strefą polarną (60°S–60°N) dla lat 2023 (żółty), 2024 (pomarańczowy), 2025 (czerwony) i 2026 (ciemnoczerwony). Wszystkie pozostałe lata w okresie 1979–2022 przedstawiono za pomocą szarych linii. Średnią dzienną dla okresu referencyjnego 1991–2020 przedstawiono za pomocą szarej linii przerywanej.
Źródło danych: ERA5. Źródło: C3S/ECMWF.

Marzec 2026 r. – Najważniejsze informacje dotyczące temperatury powietrza przy powierzchni ziemi i temperatury powierzchni morza

Temperatura globalna

  • Według zbioru danych ERA5 marzec 2026 r. był czwartym najcieplejszym marcem na świecie, ze średnią temperaturą powietrza przy powierzchni wynoszącą 13,94°C, czyli o 0,53°C powyżej średniej dla marca w latach 1991–2020. Najcieplejszy marzec w historii odnotowano w 2024 r.
  • W marcu 2026 r. temperatura była o 1,48°C wyższa od szacowanej średniej z lat 1850–1900, stosowanej do określenia poziomu sprzed epoki przemysłowej.

Europa i inne regiony

  • Średnia temperatura na lądzie europejskim w marcu 2026 r. była drugą najwyższą w historii i wyniosła 5,88°C, czyli o 2,27°C powyżej średniej z lat 1991–2020 dla marca. Najcieplejszy marzec w historii odnotowano w 2025 r.
  • Prawie w całej Europie odnotowano temperatury wyższe od średniej, przy czym najbardziej wyraźne ocieplenie wystąpiło w północno-zachodniej Rosji, północnej Fennoskandii i krajach bałtyckich. Nieco niższe od średniej temperatury odnotowano w Turcji, południowej Europie i większości Islandii.
  • Poza Europą temperatury powyżej średniej były najbardziej odczuwalne w Stanach Zjednoczonych – gdzie długotrwała fala upałów dotknęła zachodnią część kraju – a także w większości Arktyki, północno-wschodniej Rosji i niektórych częściach Antarktydy. Natomiast niezwykle niskie temperatury wystąpiły na Alasce, w większości Kanady, południowej Grenlandii i północno-zachodniej Syberii.

Temperatura powierzchni morza

  • Średnia temperatura powierzchni morza (SST) w marcu 2026 r. w przedziale 60°S–60°N wyniosła 20,97°C, co stanowi drugą najwyższą wartość odnotowaną w tym miesiącu. Najcieplejszy marzec w historii miał miejsce w 2024 r. podczas ostatniego zjawiska El Niño.
  • Wiele ośrodków klimatycznych prognozuje przejście od warunków neutralnych do warunków El Niño w drugiej połowie roku.
  • Dzienne wartości SST stale rosły w ciągu marca i zbliżają się do rekordowych poziomów odnotowanych w 2024 r.

Marzec 2026 r. – najważniejsze informacje dotyczące lodu morskiego

  • W Arktyce średni zasięg lodu morskiego w marcu był o 5,7% niższy od średniej, co stanowi najniższy odnotowany wynik dla tego miesiąca, ale tylko nieznacznie poniżej poprzedniego rekordu z marca 2025 r. (5,6% poniżej średniej).
  • Dzienne zasięgi lodu morskiego w Arktyce osiągnęły najniższe wspólne zimowe maksimum, na równi z maksimum odnotowanym w marcu 2025 r.
  • W ujęciu regionalnym zasięg pokrywy lodowej był najniższy względem średniej w północnej części Morza Barentsa i regionie Svalbardu oraz na Morzu Ochockim, gdzie w ciągu miesiąca panowały warunki znacznie cieplejsze niż przeciętnie.
  • W Antarktyce miesięczny zasięg lodu morskiego był o 10% niższy od średniej marcowej, plasując się poza dziesiątką najniższych wartości dla tego miesiąca. Nastąpiło to po czterech latach znacznie większych ujemnych anomalii w marcu (od 20% do 33% poniżej średniej).

Marzec 2026 r. – Najważniejsze dane dotyczące zmiennych hydrologicznych

  • W większości kontynentalnej Europy panowały warunki suchsze niż przeciętnie. Natomiast Islandia, północna Wielka Brytania, znaczna część Skandynawii, wiele regionów basenu Morza Śródziemnego i Kaukazu doświadczyły warunków bardziej wilgotnych niż przeciętnie. W niektórych przypadkach obfite opady, często związane z przejściem burz, doprowadziły do powodzi.
  • Poza Europą regiony pozatropikalne, w których warunki pogodowe były bardziej wilgotne niż przeciętnie, obejmowały wschodnią i zachodnią część Stanów Zjednoczonych oraz Kanadę, duże obszary Australii, południowe Chile, wschodnią Brazylię, części Bliskiego Wschodu oraz części Azji Wschodniej i południowo-wschodniej Afryki. Regiony, w których warunki pogodowe były suchsze niż przeciętnie, obejmowały południowe Stany Zjednoczone i północny Meksyk, południowo-wschodnie Chiny, części Ameryki Południowej oraz zachodnią Australię.

Więcej informacji na temat zmiennych klimatycznych w marcu 2026 r. oraz aktualności klimatycznych z poprzednich miesięcy, a także grafiki w wysokiej rozdzielczości można pobrać tutaj.

Inne przydatne linki: 

  • Odpowiedzi na często zadawane pytania dotyczące monitorowania temperatury można znaleźć tutaj
  • Śledź dane dotyczące klimatu na całym świecie w czasie zbliżonym do rzeczywistego na stronie Climate Pulse tutaj
  • Więcej informacji na temat trendów i prognoz można znaleźć w Climate Atlas tutaj
  • Łatwy dostęp do kluczowych zbiorów danych dzięki nowemu narzędziu ERA Explorer App jest możliwy tutaj

(ECMWF)

Leave A Reply