Udany dwunasty test Starshipa i Super Heavy

0

Udany pierwszy lot V3 Starshipa!

W dniu 23 maja 2026 po raz dwunasty wystartował duet Starship+Super Heavy. Była to pierwsza próba “V3” pojazdu Starship. Test zakończył się sukcesem.

Ostatni (jedenasty) test zestawu Starship i Super Heavy nastąpił 14 października 2025 roku. Tamten lot zakończył się pełnym sukcesem. Przez kolejne miesiące firma SpaceX przeprowadziła szereg prac i testów dla rakiety Super Heavy (egzemplarz B18) i pojazdu Starship (egzemplarz S39). Start został zaplanowany na początek 2026 z nowej wyrzutni OLP-2 w Boca Chica (Starbase w Teksasie). Jednakże rakieta B18 doświadczyła implozji podczas testów w listopadzie 2025. Do lotu przeznaczono nowy egzemplarz B19. Zarówno B19 jak i S39 należą do trzeciej wersji (V3 lub Block 3) tych konstrukcji, w których wprowadzono szereg usprawnień, w tym nowe płytki osłony termicznej oraz silnik Raptor 3.

Po dalszych pracach, potrzebach poprawek w infrastrukturze naziemnej i kolejnych testach zestaw Starship+Super Heavy był gotowy do startu w nocy z 21 na 22 maja 2026 (czasu w Polsce). Jednakże na około 40 sekund przed startem odliczanie wstrzymano z uwagi na problemy techniczne po stronie naziemnej. Start opóźniono o 24 godziny.

W dniu 23 maja o godzinie 00:30 CEST doszło do udanego startu rakiety Super Heavy (B19) z pojazdem Starship (S39) na szczycie. Start przebiegł prawidłowo, ale w trakcie wznoszenia, około minutę i 41 sekund od startu doszło do wyłączenia jednego z trzydziestu trzech silników tego stopnia. Pomimo tego dalsza praca “w górę” Super Heavy przebiegła prawidłowo. Udała się także separacja Super Heavy i Starship.

Faza wznoszenia – jeden z silników Super Heavy przestał funkcjonować / Credits – SpaceX

Krótko po separacji doszło do niepełnej pracy silników Super Heavy podczas początkowej fazy oddalana i powrotu tego stopnia (“boostback”). Ta faza zakończyła się wcześniej niż planowano. Później, już po szóstej minucie od startu nie doszło do uruchomienia wszystkich zaplanowanych do uruchomienia silników Super Heavy. Ostatecznie – zamiast symulacji lądowania na wodzie doszło do niekontrolowanego upadku Super Heavy w wody Zatoki Meksykańskiej.

Tuż po separacji stopni / Credits – SpaceX

Z kolei dalszy lot Starshipa “w górę” zakończył się sukcesem, pomimo problemów z jednym z silników. Pojazd znalazł się na odpowiedniej trajektorii suborbitalnej. W trakcie lotu nad Ziemią doszło do demonstracji uwolnienia satelitów Starlink z ładowni Starshipa. Nie doszło jednak do demonstracji ponownego uruchomienia silnika Raptor w przestrzeni kosmicznej.

Spojrzenie na pojazd Starship od jednego z uwolnionych satelitów Starlink / Credits – SpaceX

Po 47 minutach od startu pojazd Starship zaczął wchodzenie w atmosferę. Na obrazach można było zobaczyć coraz więcej plazmy wokół pojazdu. Starship prawidłowo manewrował i wchodził w coraz głębsze warstwy atmosfery Ziemi.

Starship przedziera się przez atmosferę / Credits – SpaceX

Po godzinie i 6 minutach od startu doszło do udanego kontrolowanego wodowania Starshipa w Oceanie Indyjskim. Tuż po wodowaniu, gdy Starship “położył się” w wodzie doszło do eksplozji tego pojazdu.

Eksplozja po udanym wodowaniu / Credits – SpaceX

Dwunasty test Starshipa – pomimo kilku problemów technicznych – można uznać za duży sukces. Otwiera to drogę do kolejnych testów. W 2026 roku może dojść do jeszcze trzech lotów Starshipa i Super Heavy. Kolejny test powinien mieć podobny kształt do dwunastego lotu. Późniejsze loty mogą wreszcie sięgnąć orbity.

Dwunasty test zestawu Starship i Super Heavy jest komentowany w wątku na Polskim Forum Astronautycznym.

(PFA, S-X)

Leave A Reply