Opportunity, ostatnie 700 metrów do krateru Santa Maria

0

Opportunity pokonuje ostatnie metry dzielące go od krateru Santa Maria. Obecnie dystans dzielący łazik od tej marsjańskiej formacji wynosi mniej niż 700 metrów. Na zdjęciach przesłanych na Ziemię przez kamery Opportunity możemy już dostrzec krawędź krateru Santa Maria.

Ostatnie metry do krateru Santa Maria

W naszym ostatnim artykule dotyczącym misji Opportunity informowaliśmy o przejazdach łazika w pobliżu kraterów nazwanych z okazji 41. rocznicy lądowania misji Apollo-12: Yankee Clipper (ok. 10 metrów średnicy) oraz Intrepid (ok. 20 metrów średnicy). Przy tym drugim łazik spędził kilka dni na fotografowaniu wnętrza krateru. 14 listopada podczas dnia marsjańskiego Sol-2420 Opportunity opuścił rejon formacji Intrepid, pokonując w ciągu kilkunastu dni marsjańskich dystans rzędu od 80m do ponad 140m na Sol.

Od początków misji łazika Opportunity osoby związane z tym projektem praktykują nadawanie nazw formacjom marsjańskim nawiązując do statków, które w jakimś stopniu zapisały się na kartach historii. I tak krater Eagle, w którym wylądował łazik, jest upamiętnieniem lądownika księżycowego misji Apollo-11. Santa Maria to największy ze statków jakie uczestniczyły w historycznej wyprawie Kolumba. Nawiązanie do okrętów można dostrzec także w nazwach Hecla i Fury, które otrzymały kratery jakie niedawno mijał Opportunity. Obecnie (Sol-2441) łazik znajduje się w rejonie formacji uderzeniowych, których nazewnictwo upamiętnia czasy eksploracji kosmosu w latach 50-70tych. Te kratery to: Vanguard, Woschod i Salut.

W chwili pisania tego artykułu dystans łazika jaki pozostał do krateru Santa Maria zmalał do wartości poniżej 700m. Ta odległość w przybliżeniu odpowiada średnicy krateru Victoria bądź też stanowi odległość pomiędzy kraterami Eagle (gdzie wylądował Opportunity) i Endurance. Na zdjęciach przesyłanych na Ziemię krawędź krateru jest już doskonale widoczna. Biorąc pod uwagę dzielący dystans do formacji Santa Maria oraz obecną średnią prędkość, śmiało można stwierdzić, że dotarcie do tej struktury zajmie w przybliżeniu siedem sekwencji przejazdów. W konsekwencji jeszcze w tym miesiącu powinniśmy ujrzeć zdjęcia wnętrza Santa Maria.

Spore dystansy oraz często wykonywane jazdy łazika po powierzchni Marsa powodują, że zarządzanie danymi zgromadzonymi w pamięci operacyjnej łazika stało się sporym wyzwaniem. Przejazdy zwykle generują sporą ilość zdjęć, które wykorzystuje system automatycznej nawigacji. Powstająca duża ilość obrazów szybko potrafi zapełnić pamięć łazika co w pewnym stopniu może ograniczać maksymalny pokonywany dystans. Osoby odpowiedzialne za misję muszą więc co pewien czas oczyszczać pamięć pojazdu. Jeśli wziąć pod uwagę, że transfer danych odbywa się głównie poprzez sondę Mars Odyssey to od razu widać potencjalne problemy. Czas komunikacji jest ograniczony przez przelot sondy nad miejscem w którym znajduje się łazik. Dodatkowo jakiekolwiek problemy komunikacyjne z samą sondą mogą generować problemy.

Fotograficzna dokumentacja kraterów marsjańskich

Podczas swojej prawie już siedmioletniej podróży po powierzchni Marsa, Opportunity pokonał niemalże 26 kilometrów. Przejechany dystans pozwolił na zebranie sporej dokumentacji fotograficznej kraterów – nie tylko posiadających różne wielkości, ale także w różnym stadium erozji. Z pewnością niedawno mijane małe kratery dołączą do tej bogatej kolekcji.

Jak można wykorzystać tak zgromadzony materiał fotograficzny? Okazuje się, że naukowcy dążą do tego aby kratery o podobnej wielkości ustawić w odpowiednim miejscu na osi czasu historii Marsa. Dzięki temu uczeni lepiej będą rozumieć procesy, które odpowiadają za erozję kraterów na Marsie.

(NASA)

Trzy obszary równiny Meridiani przedstawione w tej samej skali. Od góry: kratery Eagle i Endurance, krater Victoria, obecne położenie łazika i krater Santa Maria (NASA)

Comments are closed.