Łunochód 1 – 50 lat temu

1

Mija właśnie 50 lat od początku misji Łunochodu 1 na Srebrnym Globie.

Choć “wyścig na Księżyc” został wygrany przez Amerykanów w lipcu 1969, Rosjanie wciąż mieli kilka “mocnych kart” związanych ze Srebrnym Księżycem. Jedną z nich była misja Łuna 17 z pojazdem Łunochód 1.

Start Łuny 17 nastąpił 10 listopada 1970 roku. Do startu wykorzystano rakietę Proton-K. Piętnastego listopada Łuna 17 dotarła do orbity księżycowej. Następnie, 17 listopada, tuż przed godziną 04:00 UTC, nastąpiło udane miękkie lądowanie w zachodniej części Mare Imbrium (Morze Deszczów). Z lądownika zjechał pojazd – Łunochód 1.

W ciągu 320 dni misji Łunochód 1 przejchał ponad 10,5 km. Pojazd był zdalnie sterowany z Ziemi, co oczywiście przysporzyło pewnych problemów z uwagi na odległość Księżyca od naszej planety.

Pojazd znajdujący się na lądowniku miał długość 2,3 metra i wysokość około 1,3 metra oraz był napędzany przez układ ośmiu niezależnie zasilanych kół (w przypadku awarii pojedyncze koła mogły zostać odstrzelone). Wyposażony został w instrumenty naukowe w tym kamery telewizyjne, zestaw impaktorów do badania gruntu, spektrometr rentgenowski, teleskop również działający w tym zakresie promieniowania oraz detektory promieniowania kosmicznego. Łazik zasilały baterie, które ładował zestaw ogniw fotowoltaicznych. System grzewczy wykorzystywał rozpad izotopu Polonu-210, co zapewniało urządzeniom odpowiednie warunki pracy w trakcie księżycowej nocy.

Prędkość poruszania się pojazdu wynosiła od 1 do 2 kilometrów na godzinę. Lądownik wraz z łazikiem miał masę 1.814 kg, zaś sam łazik 840 kg.

Brytyjska wiadomość o Łunochodzie 1 / Credits – SOVIET SPACE PROGRAM (Космическая программа СССР)

Ostatnia sesja komunikacyjna z Łunochodem 1 nastąpiła 14 września 1971. Pojazd zdecydowanie przekroczył zaplanowaną misję podstawową (prawie 3 miesiące). Po Łunochodzie 1 na Księżycu wylądował Łunochód 2 (styczeń 1973).

Mapa trasy przejazdu Łunochoda 1

Satelita Lunar Reconnaissance Orbiter sfotografował Łunę 17 i Łunochód 1 podczas orbitalnych obserwacji Księżyca. Na obrazach można zobaczyć nawet ślady łazika.

Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)

Polecamy wątek na Polskim Forum Astronautycznym dotyczący misji Łunochodów.

(PFA, K., W)

1 komentarz

  1. Powspominać zawsze miło, jaki by ten ZSRR nie był to Łunochod był jedną z moich ulubionych zabawek dzieciństwa i sentyment pozostał. Teraz takich emocji dostarczają Chiny a Rosja hmmm…. wszystko wskazuje na to że “to se ne wrati” a biorąc pod uwagę gdzie mają zastosowania technologii kosmicznych
    (Buławy, Topol-M itd.) i na jaką skalę (najwięcej głowic jądrowych w tym taktycznych) to nie życzę im dobrze oby ich technologie wojskowe były tyle warte co Fobos-Grunt i Mars’96 razem wzięte, zbroją się przeciwko Ameryce a pod nosem im rosną potęgi Chin, Iranu, Korei Pn.