Łunochód 1 – 50 lat temu

1

Mija właśnie 50 lat od początku misji Łunochodu 1 na Srebrnym Globie.

Choć “wyścig na Księżyc” został wygrany przez Amerykanów w lipcu 1969, Rosjanie wciąż mieli kilka “mocnych kart” związanych ze Srebrnym Księżycem. Jedną z nich była misja Łuna 17 z pojazdem Łunochód 1.

Start Łuny 17 nastąpił 10 listopada 1970 roku. Do startu wykorzystano rakietę Proton-K. Piętnastego listopada Łuna 17 dotarła do orbity księżycowej. Następnie, 17 listopada, tuż przed godziną 04:00 UTC, nastąpiło udane miękkie lądowanie w zachodniej części Mare Imbrium (Morze Deszczów). Z lądownika zjechał pojazd – Łunochód 1.

W ciągu 320 dni misji Łunochód 1 przejchał ponad 10,5 km. Pojazd był zdalnie sterowany z Ziemi, co oczywiście przysporzyło pewnych problemów z uwagi na odległość Księżyca od naszej planety.

Pojazd znajdujący się na lądowniku miał długość 2,3 metra i wysokość około 1,3 metra oraz był napędzany przez układ ośmiu niezależnie zasilanych kół (w przypadku awarii pojedyncze koła mogły zostać odstrzelone). Wyposażony został w instrumenty naukowe w tym kamery telewizyjne, zestaw impaktorów do badania gruntu, spektrometr rentgenowski, teleskop również działający w tym zakresie promieniowania oraz detektory promieniowania kosmicznego. Łazik zasilały baterie, które ładował zestaw ogniw fotowoltaicznych. System grzewczy wykorzystywał rozpad izotopu Polonu-210, co zapewniało urządzeniom odpowiednie warunki pracy w trakcie księżycowej nocy.

Prędkość poruszania się pojazdu wynosiła od 1 do 2 kilometrów na godzinę. Lądownik wraz z łazikiem miał masę 1.814 kg, zaś sam łazik 840 kg.

Brytyjska wiadomość o Łunochodzie 1 / Credits – SOVIET SPACE PROGRAM (Космическая программа СССР)

Ostatnia sesja komunikacyjna z Łunochodem 1 nastąpiła 14 września 1971. Pojazd zdecydowanie przekroczył zaplanowaną misję podstawową (prawie 3 miesiące). Po Łunochodzie 1 na Księżycu wylądował Łunochód 2 (styczeń 1973).

Mapa trasy przejazdu Łunochoda 1

Satelita Lunar Reconnaissance Orbiter sfotografował Łunę 17 i Łunochód 1 podczas orbitalnych obserwacji Księżyca. Na obrazach można zobaczyć nawet ślady łazika.

Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)
Lądownik Łuna 17 widoczny na powierzchni Księżyca oraz ślady łazika (NASA/GSFC/Arizona State University)

Polecamy wątek na Polskim Forum Astronautycznym dotyczący misji Łunochodów.

(PFA, K., W)

Jeden komentarz

  1. Powspominać zawsze miło, jaki by ten ZSRR nie był to Łunochod był jedną z moich ulubionych zabawek dzieciństwa i sentyment pozostał. Teraz takich emocji dostarczają Chiny a Rosja hmmm…. wszystko wskazuje na to że “to se ne wrati” a biorąc pod uwagę gdzie mają zastosowania technologii kosmicznych
    (Buławy, Topol-M itd.) i na jaką skalę (najwięcej głowic jądrowych w tym taktycznych) to nie życzę im dobrze oby ich technologie wojskowe były tyle warte co Fobos-Grunt i Mars’96 razem wzięte, zbroją się przeciwko Ameryce a pod nosem im rosną potęgi Chin, Iranu, Korei Pn.