Aktywny przełom czerwca i lipca 2026.
W dniu 30 czerwca 2026 grupa o numerze 4479 wyemitowała rozbłysk klasy X1.1. Nie był to jedyny silniejszy rozbłysk z kilku obszarów aktywnych widocznych na Słońcu.Na początku czerwca Słońce wyemitowało rozbłysk klasy X1.0. Po tym rozbłysku aktywność słoneczna spadła – notowano jedynie rozbłyski dolnych stanów klasy M. Pierwsze prognozy co do zmiany sytuacji nastąpiły około 20 czerwca, gdy sonda Solar Orbiter zauważyła rozległy kompleks plam słonecznych po niewidocznej z Ziemi stronie Słońca. Ten rozległy obszar aktywny zaczął być widoczny z Ziemi około 25 czerwca. Region otrzymał oznaczenie 4478 i znajduje się na południowej półkuli Słońca.
Co ciekawe, od około 25 czerwca notowany jest wyraźny wzrost obszaru o numerze 4479, który znajduje się na północnej półkuli Słońca, dość niedaleko wspomnianego 4478. W dniu 30 czerwca obszar 4478 był szóstym największym obszarem w całym obecnym cyklu słonecznym. Tego też samego dnia obszar 4479 wyemitował rozbłysk klasy X1.1. Maksimum rozbłysku przypadło na godzinę 22:50 CEST. Temu rozbłyskowi towarzyszył koronalny wyrzut masy (CME), skierowany ku Ziemi.
Z kolei obszar 4478 wyemitował 2 lipca 2026 rozbłysk klasy M8.5. Temu rozbłyskowi także towarzyszyło CME, także skierowane ku Ziemi. Aktualne prognozy przewidują, że już 2/3 sierpnia na Ziemi mogą wystąpić efekty geomagnetyczne, w tym bardziej rozległe zorze polarne.
Aktywność słoneczna jest komentowana w dziale na Polskim Forum Astronautycznym. Polecamy także listę najsilniejszych rozbłysków w tym cyklu słonecznym oraz najsilniejszych rozbłysków w 2022 roku, w 2023 roku, w 2024 roku, w 2025 roku i w 2026 roku.
(PFA)
