Procedura wyboru
Pierwszorzędne znaczenie przy wyborze miejsca mają czynniki techniczne, jak parametry pracy i możliwości techniczne sondy Rosetta i lądownika Philae. Miejsce do lądowania powinno być odpowiednio oświetlone (generowanie energii słonecznej, łączność z sondą i z Ziemią), mieć odpowiednie nachylenie, a w trakcie opadania lądownik musi utrzymywać łączność z sondą. Istotną rolę odgrywać będzie też trajektoria lotu lądownika.
Ważnym czynnikiem jest także ukształtowanie terenu. Nie może być tam ani dużych wystających nierówności ani silnych zagłębień, a topografia powinna też odpowiadać warunkom pracy instrumentów naukowych. Eksperyment CONSERT polega, na przykład, na przesyłaniu fal radiowych między sondą a lądownikiem poprzez jądro komety.
Dopiero na dalszym planie brany jest potencjał naukowy związany z badaniem miejsca lądowania. Tutaj w wyb0rze miejsca pomogą instrumenty naukowe Rosetty.
Zdjęcia z kamer NAVCAM i OSIRIS pomogą określić kształt i scharakteryzować ruch obrotowy komety. Wspomogą też proces modelowania jądra, a przez to pomogą określić jego pole grawitacyjne.
Instrumenty MIRO i VIRTIS pozwolą zmierzyć temperaturę powierzchni komety, które to pomiary zostaną użyte do predykcji temperatury komety w najbliższych 3 miesiącach. Ciśnienie gazów w otoczeniu jądra komety zostanie wyznaczone na podstawie pomiarów z przyrządów MIRO, VIRTIS, ROSINA i ALICE. Pomoże to przewidzieć, w jakim środowisku przyjdzie pracować lądownikowi i sondzie. Również pozostałe przyrządy orbitera będą miały swój wkład w ocenie miejsc lądowania.
