6. Inne misje bezzałogowe {jathumbnail off}
W nadchodzących 12 miesiącach trwać będzie kilka innych ciekawych wypraw bezzałogowych. Na szczególną uwagę zwraca trzecia misja bezzałogowego mini-promu X-37B, który wystartował 11 grudnia 2012 roku. Szczegóły tej wyprawy nie są znane, ale jest bardzo prawdopodobne, że X-37B wróci na Ziemię dopiero w 2014 roku.
W październiku tego roku dojdzie do przelotu sondy Juno obok Ziemi. Juno jest w drodze ku Jowiszowi, do którego dotrze w 2016 roku.Przelot koło naszej planety pozwoli na skierowanie sondy na trajektorię do celu.
W dalszym Układzie Słonecznym będzie trwać misja sond New Horizons, Rosetta i Dawn, które będą zmierzać do celów swoich wypraw (co nastąpi już po 2013 roku). Jeszcze dalej, na granicy naszego Układu Słonecznego znajduje się sonda Voyager 1. Czy w tym roku Voyager 1 “wpłynie” do przestrzeni międzygwiezdnej?
7. CubeSatowa inwazja
W tym roku powinno dojść do kilkunastu misji CubeSatowych. Aż jedenaście z nich zostanie wyniesionych w jednym locie – starcie rakiety Dniepr, która wyniesie także polskiego satelitę naukowego BRITE-PL Lem. Kilka kolejnych satelitów zostanie dostarczonych na pokład ISS, skąd zostaną one uwolnione w przestrzeń kosmiczną z modułu Kibo. Wśród tych CubeSatów znajdą się dwa ArduSaty – z jednego z tych zminiaturyzowanych satelitów przez tydzień (lub więcej) będzie korzystać polska społeczność astronautyczna zrzeszona przy Polskim Forum Astronautycznym. Start ArduSatów powinien nastąpić w drugiej połowie tego roku.
Uwolnienie satelitów typu CubeSat z ISS – październik 2012 / Credits – NASA
W ostatnich latach obserwujemy wzrost możliwości zminiaturyzowanych satelitów typu CubeSat. Te satelity nie służą już jedynie celom edukacyjnym – coraz częściej obserwuje się misje technologiczne. Warto obserwować kolejne misje satelitów tego standardu – z roku na rok przynoszą coraz więcej danych.
8. Poszukiwanie planet pozasłonecznych
W 2013 roku prawdopodobnie poznamy tysięczną potwierdzoną planetę pozasłoneczną. W tej chwili znamy już ponad 850 egzoplanet, a dzięki zaawansowanym programom obserwacyjnym oraz misji Kepler z każdym rokiem odkrywanych jest coraz więcej obiektów planetarnych. Wśród tych egzoplanet przeważają duże obiekty porównywalne masą z Jowiszem, jednakże od kilku lat odkrywa się coraz mniejsze planety pozasłoneczne, w tym i te skaliste.
Jest dość prawdopodobne, że w tym roku dojdzie do wykrycia kilku planet pozasłonecznych o małej masie, porównywalnej z Ziemią. Jest także możliwe, że orbity niektórych z nich będą odpowiednie do utrzymania wody w stanie ciekłym – a zatem teoretycznie mogły by być zdatne do utrzymania życia. Czy w 2013 roku odkryjemy i potwierdzimy istnienie “prawdziwej drugiej Ziemi”? Jest to możliwe, podobnie jak odkrycie pierwszego egzoksiężyca.
Duży gazowy gigant z księżycem / Credits – K. Kanawka, Kosmonauta.net
9. Aktywność słoneczna
W drugiej połowie tego roku powinno dojść do maksimum obecnego, 24. cyklu aktywności słonecznej. Już dziś wiemy, że jest to jeden z najsłabszych cykli w ostatnich stu latach. Od momentu rozpoczęcia tego cyklu (styczeń 2008) zarejestrowano zaledwie piętnaście rozbłysków najbardziej energetycznej klasy X po stronie widocznej z Ziemi.
Po maksimum aktywności słonecznej nastąpi powolny spadek ilości obszarów aktywnych na naszej Dziennej Gwieździe. W tej chwili przewiduje się, że 24. cykl aktywności będzie się kończyć około lub nawet po 2020 roku. Z każdym rokiem będziemy rejestrować coraz mniej rozbłysków czy koronalnych wyrzutów masy. Praktycznie 2013 rok może być ostatnią szansą na dostrzeżenie zórz polarnych z obszarów Polski.
{youtube}heVeq_anewU{/youtube}
Najsilniejszy rozbłysk 24. cyklu (X6.9) – 09.08.2011. Czy w tym roku nastąpi jeszcze silniejszy rozbłysk? / Credits – NASA, SDO, LittleSDOHMI
10. Dziesiąta rocznica katastrofy promu Columbia
Pierwszego lutego 2003 roku prom Columbia wracał na Ziemię z misji STS-107. Wskutek zignorowanego uszkodzenia natarcia skrzydła wahadłowca doszło do zniszczenia promu na wysokości ponad 60 km i zaledwie 16 minut od przewidywanego momentu lądowania. Zginęła cała załoga.
Katastrofa promu Columbia spowodowała dużą zmianę w podejściu do załogowej i bezzałogowej astronautyki, nie tylko w USA, ale i na całym świecie. Rok po STS-107 obwołano tzw. Vision for Space Exploration, która przerodziła się w program Constellation (powrotu człowieka na Księżyc przed 2020 rokiem). Ten program został anulowany w 2010 roku i NASA skupiła się na strategii Flexible Path, wedle której zbuduje kapsułę MPCV Orion oraz rakietę SLS do lotów eksploracyjnych poza najbliższe otoczenie Ziemi. Celem nadrzędnym tej strategii jest Mars. Z czasem i inne agencje a nawet firmy prywatne zaczęły kierować swój wzrok ku obszarom poza bezpośrednim otoczeniu naszej planety.
Rocznica katastrofy zdecydowanie zmusi do podsumowania ostatnich 10 lat programu załogowego, i być może wymusi obranie bardziej wyraźnego, bliższego celu lotów na najbliższe lata. Być może 1 lutego dowiemy się więcej szczegółów o nowych planach NASA, chociażby zapowiadanej stacji “przesiadkowej” w punkcie libracyjnym L2 układu Ziemia – Księżyc.
11. Loty suborbitalne – ostatni krok przed komercjalizacją?
W 2013 roku firma Virgin Galactic prawdopodobnie przeprowadzi serię testów z silnikiem rakietowym pojazdu SpaceShipTwo. Jest możliwe, że przed końcem roku dokonany zostanie załogowy lot suborbitalny – pierwszy od października 2004 roku. Jeśli tegoroczne testy rakietowe SpaceShipTwo się powiodą, to możliwe, że już w 2014 roku przeprowadzona zostanie certyfikacja tego pojazdu i zaczną się komercyjne loty suborbitalne. Będzie to początek prawdziwej “kosmicznej turystyki”.
W cieniu Virgin Galactic kilka innych firm projektuje i nawet buduje swoje pojazdy suborbitalne. Jest możliwe, że przynajmniej jednej z tych firm uda się przed końcem 2013 roku doprowadzić do początku testów swojej konstrukcji.
Spojrzenie w 2013 rok? SpaceShipTwo w trakcie lotu ślizgowego z zainstalowanym silnikiem rakietowym. / Credit – Virgin Galactic
Rok 2013 bez wątpienia będzie obfitować w ciekawe wydarzenia związane z astronautyką. Ile z powyższych prognoz zostanie spełnionych? Ile z nich zakończy się porażką? Tego dowiemy się w ciągu najbliższych dwunastu miesięcy.
Zestawienie powstało na bazie dyskusji na Polskim Forum Astronautycznym.
