BepiColombo – blisko celu

0

Już niebawem orbita Merkurego!

Autorem artykułu jest Pan Michał Solnica – serdecznie dziękujemy!

Długa podróż sond misji BepiColombo powoli zbliża się do końca. Aż ośmioletni lot w kierunku pierwszej z planet Układu Słonecznego rozpoczął się 20 października 2018, a zakończy w dniu 21 listopada 2026 roku satelizacją na orbicie merkuriańskiej. Wstępnej, ponieważ wkrótce potem nastąpi seria manewrów, bez których wykonania nie można będzie mówić o sukcesie ambitnego projektu. Ale po kolei.

Cały zestaw składał się pierwotnie z kilku modułów, wystrzelonych za pomocą rakiety Ariane V (w wersji ECA). Były to kolejno: Mercury Transfer Module (MTM) – zespół napędowy, z silnikami jonowymi; Mercury Planetary Orbiter (MPO) – sonda kosmiczna ESA oraz ukryty za osłoną MOSIF japoński orbiter Mio. Wszystkie, połączone ze sobą, przez niecałą dekadę podróżowały przez wewnętrzny Układ Słoneczny, wykonując szereg manewrów korekty trajektorii oraz hamowania przy użyciu następujących asyst grawitacyjnych:

  • Ziemi (10 kwietnia 2020 roku), w odległości: 12 638 km
  • Wenus (15 października 2020 roku), w odległości: 10 721 km
  • ponownie Wenus (10 sierpnia 2021 roku), w odległości: 550 km
  • Merkurego po raz pierwszy (1 października 2021 roku), w odległości 199 km
  • Merkury po raz drugi (23 czerwca 2022 roku), w odległości 200 km
  • Merkury po raz trzeci (19 czerwca 2023 roku), w odległości 236 km
  • Merkury po raz czwarty (4 września 2024 roku), w odległości 165 km
  • Merkury po raz piąty (1 grudnia 2024 roku), w odległości 37 630 km
  • Merkury po raz szósty (8 stycznia 2025 roku), w odległości 295 km

W międzyczasie, prawie pod koniec kwietnia 2024 roku – już po trzecim przelocie koło planety docelowej, doszło również do awarii zasilania. W efekcie doszło do przerwania pracy silników jonowych, co przełożyło się na resztę lotu. Pierwotnie sondy BepiColombo miały dotrzeć do celu 5 grudnia 2025 roku, ale wskutek usterki i po przywróceniu 90% zasilania finał lotu opóźnił się o niecałe dwanaście miesięcy. Do 21 listopada 2026 roku.

W maju 2026 roku ostatecznie wyłączono napęd, a sam moduł MTM został odseparowany od samych orbiterów 3 września. Trzy tygodnie później w dniu 24 września 2026 roku przeprowadzono test silników chemicznych MPO, który od tego miesiąca odpowiadał za korekty trajektorii – i właśnie wtedy taką przeprowadzono. Napęd uruchomiono na 8 minut i 42 sekundy, w efekcie czego prędkość uległa zmianie o 11,4 m/s.

Jednocześnie włączono i przetestowano wszystkie instrumenty, które do 3 września 2026 roku były zasłonięte przez moduł MTM – testy wypadły bardzo dobrze. Sondy zmierzają ku satelizacji, która ma nastąpić 21 listopada 2026 roku. Sam manewr ma rozpocząć się o godzinie 19:39 naszego czasu i potrwa około 35 minut. Planowana wstępna orbita ma mieć parametry: 674 km na 178 000 km, przy inklinacji około 90°. Elipsa będzie następnie regularnie korygowana, by około 9-10 grudnia na nowej orbicie (590 km na 11 640 km) odseparował się japońska sonda Mio.

Tydzień później od MPO oddzieli się osłona MOSIF, a sam Mercury Planetary Orbiter dotrze po kolejnej serii manewrów do swojej finalnej orbity (480 km na 1 500 km) w dniu 10 marca 2027 roku. Testy urządzeń potrwają około miesiąca a sam początek misji naukowej zaplanowany jest na 6 kwietnia. Jeżeli wszystkie instrumenty będą pracować właściwie, należy się spodziewać przedłużenia orbitalnych operacji wokół pierwszej planety Układu Słonecznego.

(MS)

Leave A Reply