Sierpień był ex aequo najcieplejszym miesiącem w historii pomiarów na świecie, a globalne temperatury ponownie wzrosły do poziomu o ponad 1,5°C wyższego od poziomu sprzed epoki przemysłowej.
Sierpień 2026 r. był ex aequo z lipcem 2023 r. najcieplejszym miesiącem w historii pomiarów. W ubiegłym miesiącu średnia temperatura powierzchni morza (SST) nad oceanami poza strefą polarną również osiągnęła rekordowy poziom, co wynikało z globalnego ocieplenia spowodowanego spalaniem paliw kopalnych oraz gwałtownego wzrostu temperatur powierzchni morza na równikowym Pacyfiku związanego z silnymi warunkami El Niño – jak podała Usługa programu Copernicus w zakresie zmiany klimatu (C3S), prowadzona przez Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF).
Przy średniej globalnej temperaturze powietrza przy powierzchni ziemi o 1,65°C wyższej od szacowanego poziomu odniesienia sprzed epoki przemysłowej, sierpień tego roku był pierwszym miesiącem, w którym przekroczony został próg 1,5°C od listopada 2025 r. W tym miesiącu odnotowano ex aequo najwyższą średnią miesięczną temperaturę powierzchni morza (SST) w historii na oceanach poza strefą polarną*, na równi z marcem 2024 r., oraz najwyższą dzienną globalną temperaturę powierzchni morza na oceanach poza strefą polarną w historii, wynoszącą 21,11°C. Jednocześnie odnotowano rekordowo wysokie temperatury powierzchni morza na tropikalnym Pacyfiku, obszarze, na którym potencjalnie ekstremalne zjawisko El Niño nadal się nasila. Skutki tego zjawiska są już odczuwalne na lądzie, gdzie warunki sprzyjają nasileniu się sezonowych pożarów lasów w Indonezji, jak informuje Usługa programu Copernicus w zakresie monitorowania atmosfery (CAMS).
Źródło danych: ERA5. Źródło: C3S/ECMWF.
Miesiąc ten zakończył najcieplejsze lato w historii Europy Zachodniej, gdzie został pobity poprzedni rekord ustanowiony w 2003 r. W sierpniu region ponownie nawiedziły fale upałów, co stanowiło kontynuację wyjątkowej serii ekstremalnie wysokich temperatur, która rozpoczęła się w maju. W sierpniu w znacznej części regionu oraz na dużych obszarach Europy Środkowej i Wschodniej panowały rozległe suche warunki, które w niektórych przypadkach utrzymywały się od maja; poważną suszę odnotowano we Francji, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Rumunii i Serbii. W regionach dotkniętych suszą przepływy głównych rzek europejskich były wyjątkowo niskie, w tym – od zachodu na wschód – przepływy Renu, Dunaju, Bugu Południowego i Dniepru.**
Źródło danych: ERA5. Źródło: C3S/ECMWF.
Samantha Burgess, kierownik ds. strategii klimatycznej w ECMWF:
„Sierpień 2026 r. był niezwykłym miesiącem w historii globalnych pomiarów klimatycznych. Był to zarówno najcieplejszy sierpień, jak i najcieplejszy miesiąc w historii pomiarów, a globalne temperatury osiągnęły poziom o 1,65°C wyższy od poziomu sprzed epoki przemysłowej, co oznacza powrót globalnych temperatur powyżej 1,5°C. W połączeniu z rekordowymi globalnymi temperaturami powierzchni morza oraz najcieplejszym latem w historii pomiarów w Europie Zachodniej obserwacje te pokazują, w jaki sposób zmiany klimatu powodują ekstremalne zjawiska zarówno w atmosferze, jak i w oceanach. Skutki tych zjawisk są coraz bardziej odczuwalne przez społeczności, gospodarki i ekosystemy na całym świecie”.
Sierpień 2026 r. – Najważniejsze informacje dotyczące temperatury powietrza przy powierzchni ziemi i temperatury powierzchni morza
Globalna temperatura powietrza przy powierzchni ziemi
- Średnia globalna temperatura powietrza przy powierzchni ziemi w sierpniu 2026 r. wyniosła 16,96°C, czyli o 0,85°C powyżej średniej z lat 1991–2020, co czyni ten sierpień najcieplejszym w historii na świecie w zbiorze danych ERA5, pobijając poprzedni wspólny rekord ustanowiony w latach 2023 i 2024.
- Sierpień 2026 r. był również ex aequo najcieplejszym miesiącem w historii pomiarów na świecie spośród wszystkich miesięcy kalendarzowych, na równi z lipcem 2023 r.
- Sierpień 2026 r. był o 1,65°C wyższy od szacowanej średniej z okresu sprzed epoki przemysłowej 1850–1900, co oznacza, że był to pierwszy miesiąc powyżej 1,5°C od listopada 2025 r.
- Okres od czerwca do sierpnia 2026 r. był ex aequo najcieplejszym okresem w historii pomiarów na całym świecie, na równi z rokiem 2024.
Temperatura powietrza przy powierzchni ziemi w Europie
- Średnia temperatura na lądzie europejskim w sierpniu 2026 r. wyniosła 20,26°C, czyli o 1,10°C powyżej średniej miesięcznej z lat 1991–2020, co czyni ten sierpień czwartym najcieplejszym w historii.
- Lato 2026 r. (od czerwca do sierpnia) było trzecim najcieplejszym w historii Europy, ustępując jedynie latom 2024 i 2022.
- Europa Zachodnia doświadczyła najcieplejszego lata w historii, pobijając długoletni rekord z 2003 roku. Sezon 2026 charakteryzował się serią wyjątkowo wczesnych, długotrwałych i intensywnych fal upałów w całym regionie.
Temperatury powierzchni morza (SST)
- Średnia temperatura powierzchni morza (SST) dla oceanów poza strefą polarną (60°S–60°N) w sierpniu 2026 r. była najwyższa w historii dla tego miesiąca i wyniosła 21,07°C, przekraczając poprzedni rekord sierpniowy wynoszący 20,98°C, ustanowiony w 2023 r.
- Średnia temperatura powierzchni morza w oceanach poza strefą polarną w sierpniu 2026 r. była również ex aequo najwyższą odnotowaną w historii we wszystkich miesiącach kalendarzowych, na równi z marcem 2024 r.
- Temperatury powierzchni morza pozostawały wyjątkowo wysokie na znacznej części tropikalnego Pacyfiku, gdzie panują warunki zjawiska El Niño, które według prognoz mają się jeszcze wzmocnić w nadchodzących miesiącach, potencjalnie przekształcając się w jedno z najsilniejszych zjawisk El Niño w historii.
- W Europie temperatury powierzchni morza (SST) osiągnęły rekordowe wartości dla sierpnia wzdłuż wybrzeża Atlantyku oraz w zachodniej części Morza Śródziemnego, co wiązało się z rozległymi silnymi lub ekstremalnymi morskimi falami upałów.
Sierpień 2026 r. – Najważniejsze dane dotyczące zmiennych hydrologicznych
Europa
Warunki suchsze niż przeciętnie panujące w Europie
- W sierpniu 2026 r. w niektórych częściach Europy Zachodniej oraz w dużych regionach Europy Środkowej i Wschodniej panowały warunki suchsze niż przeciętnie.
- Deficyt opadów w sierpniu w Europie Zachodniej był mniej dotkliwy niż we wcześniejszej części sezonu i bardziej wyraźny na wschodzie i południowym wschodzie, co zbiegło się w czasie z powszechnymi falami upałów.
- Niemniej jednak w całym obszarze dotkniętym suszą wierzchnia warstwa gleby wykazywała wyjątkowo niski poziom wilgotności, co odzwierciedlało skutki poprzednich miesięcy.
- Jak szeroko informowano, suche warunki doprowadziły do powszechnej suszy i pożarów lasów w kilku regionach kontynentu.
- Przepływy rzek w regionach dotkniętych suszą były w większości poniżej średniej, a sytuacja w Europie Środkowej i Wschodniej pogorszyła się w porównaniu z lipcem. Dunaj, Ren, Bug Południowy i Dniepr odnotowały wyjątkowo niskie przepływy, natomiast na Wiśle, Glommie, Rodanie, Sekwanie i Padzie również odnotowano wyjątkowo niskie przepływy, które nieznacznie wzrosły po opadach pod koniec sierpnia.
Warunki wilgotniejsze niż przeciętnie w Europie
- Warunki wilgotniejsze niż przeciętnie wystąpiły w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego, regionie alpejskim, północno-wschodniej Europie, wschodniej Turcji i regionach sąsiednich, gdzie obfite opady deszczu spowodowały lokalne powodzie w kilku obszarach.
Europejskie lato
- Latem 2026 r. warunki pogodowe były znacznie bardziej suche niż przeciętnie w zachodniej i środkowej Europie, południowej Skandynawii oraz południowo-wschodniej Europie. Deficyt opadów, bardziej wyraźny w regionach zachodnich w czerwcu, stopniowo przesuwał się na wschód w trakcie sezonu.
- Poważne skutki tych warunków obejmowały szeroko opisywane wyjątkowe susze i pożary lasów oraz związane z nimi emisje.
- Natomiast w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego, południowej Grecji, południowej Turcji i na Cyprze, a także w północno-wschodniej Europie warunki pogodowe były wilgotniejsze niż przeciętnie.
- W całym sezonie w większości kontynentalnej Europy odnotowano niższe niż średnie przepływy rzek. Na dużych odcinkach Sekwany, Rodanu, Loary i Glommy odnotowano najniższe przepływy sezonowe od początku prowadzenia pomiarów w 1992 r., a rekordowo niskie przepływy rozciągały się na całej długości Dunaju, Wisły i Renu.
Inne regiony poza tropikami
- Większa część południowych Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku, niektóre obszary Kanady, Maghreb, część Rogu Afryki, Syberia, znaczne obszary Azji Środkowej, Chiny, Ameryka Południowa, Republika Południowej Afryki oraz północna Australia odnotowały warunki suchsze niż przeciętnie.
- Regionami, w których w sierpniu 2026 r. panowały warunki wilgotniejsze niż przeciętnie, były wschodnie Stany Zjednoczone i Kanada, Alaska, części zachodniej i wschodniej Rosji, północna część subkontynentu indyjskiego, Chile i południowo-wschodnia Brazylia, a także najbardziej wysunięte na wschód obszary Azji, w tym wschodnie Chiny, Tajwan i Japonia.
Lato borealne
- W okresie od czerwca do sierpnia 2026 r. w środkowej i wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz w północnej Kanadzie, północnej Syberii i części Azji Środkowej, w regionie Maghrebu, Rogu Afryki, w znacznej części Brazylii, na Madagaskarze oraz w znacznej części północnej Australii panowały warunki suchsze niż przeciętnie.
- Regiony, w których panowały warunki wilgotniejsze niż przeciętnie, obejmowały południowo-zachodnią część Stanów Zjednoczonych, środkową Kanadę, Alaskę, zachodnią Rosję, najbardziej wysuniętą na wschód część Azji, część Azji Środkowej oraz południowe regiony Australii.
Sierpień 2026 r. – najważniejsze informacje dotyczące lodu morskiego
- W sierpniu 2026 r. zasięg lodu morskiego w Arktyce uplasował się na 12. miejscu wśród najniższych wartości odnotowanych w tym miesiącu, przy czym szczególnie małe pokrycie lodem morskim odnotowano na północ od Ziemi Franciszka Józefa i Ziemi Północnej w rosyjskiej części Arktyki.
- Pod koniec sierpnia, gdy dzienny zasięg lodu morskiego w Arktyce zbliżał się do rocznego minimum, spodziewanego we wrześniu, zajmował on 13. miejsce wśród najniższych wartości odnotowanych o tej porze roku.
- Zasięg lodu morskiego na Antarktydzie uplasował się na czwartym miejscu wśród najniższych wartości odnotowanych w sierpniu, przy czym pokrywa lodu morskiego mniejsza niż przeciętnie była najbardziej wyraźna na Morzu Amundsena oraz w sektorze Oceanu Indyjskiego.
Przypisy
* Wynik ten opiera się na danych z zestawu ERA5. Według niektórych innych zestawów danych średnie miesięczne temperatury powierzchni morza (SST) nie były najwyższe w historii.
** Dalsza analiza ekstremalnego lata w Europie zostanie opublikowana pod koniec miesiąca.
(COPERNICUS)
