European State of the Climate 2019

0

Pod koniec kwietnia nastąpiła publikacja raportu opisującego stan europejskiego klimatu w 2019 roku. Duża część danych prezentowanych w tym raporcie jest oparta o satelitarne obserwacje Ziemi.

Raport European State of the Climate (ESOTC) jest przygotowywany przez Copernicus Climate Change Service (C3S) i wykorzystywany przez European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF). Raport ESOTC bazuje nie tylko przez ekspertów z C3S, ale także przez szeroką społeczność europejskich naukowców.

Raport ESOTC opisuje stan klimatu w Europie oraz szczególne wydarzenia. Tych niestety w 2019 roku było dużo. Zeszły rok okazał się być najcieplejszym w Europie (w historii zapisów). W zasadzie cała Europa była cieplejsza niż średnia obserwacyjna (za wyjątkiem niewielkich obszarów). Duża część Europy zanotowała niższą wilgotność gleb – na tym tle szczególnie wyróżniła się środkowa część naszego kontynentu podczas upalnego lata.

W okresie zeszłorocznego lata zanotowano serię fal upałów na przestrzeni całej Europy. Nawet w północnej Skandynawii zanotowano wysokie temperatury. Podczas dwóch fal upałów dość silne wiatry z kierunku południowego (czyli z nad afrykańskiej Sahary) dodatkowo podniosły zanotowane temperatury.

Duża część Europy zaobserwowała warunki suszy w czerwcu, lipcu i sierpniu. W efekcie zanotowano m.in. mniejszą ilość wyprodukowanej biomasy (m.in. liści) niż typowo w poprzednich latach. W środkowej części Europy sytuacja uległa poprawie we wrześniu i październiku, jednak w niektórych regionach Francji susza była notowana nawet w październiku.

Powierzchnia liści (ściślej - anomalia) w od czerwca do października 2019 względem danych od 1998 roku (estymacja na podstawie danych satelitarnych) / Credits - C3S/VITO
Powierzchnia liści (ściślej – anomalia) w od czerwca do października 2019 względem danych od 1998 roku (estymacja na podstawie danych satelitarnych) / Credits – C3S/VITO

Pod koniec 2019 roku zanotowano większą ilość opadów w części południowej i południowo-zachodniej Europy – czego efektem było kilka podtopień i powodzi. W tym samym czasie zanotowano wyraźnie niższą ilość opadów m.in. u zachodnich wybrzeży Norwegii, w części Polski, Ukrainy oraz (w grudniu 2019) Niemiec. W przypadku części Bałkanów w październiku 2019 zanotowano bardzo małe opady, które poprzedziła (w listopadzie 2019) duża ilość opadów.

Przez większość europejskich rzek przynajmniej przez część 2019 roku przepływało mniej wody niż zazwyczaj. Sytuacja zmieniła się w części południowej i południowo-zachodniej Europy w wyniku większych opadów (a nawet powodzi). Podczas powodzi niektóre z europejskich rzek osiągnęły bardzo wysokie poziomy (np włoska rzeka Arno, przepływająca m.in. przez Florencję).

Przepływ wody przez europejskie rzeki - grudzień 2019 / Credits - Copernicus Emergency Management Service (Copernicus EMS)/ECMWF
Przepływ wody przez europejskie rzeki – grudzień 2019 / Credits – Copernicus Emergency Management Service (Copernicus EMS)/ECMWF

Powyższe informacje są oparte o dane zebrane z obserwacji satelitarnych. Europa dysponuje własną flotą zaawansowanych satelitów obserwacyjnych, które dostarczają danych w ramach programu Copernicus. Te satelity obserwują powierzchnię Ziemi, jej wody oraz atmosferę za pomocą wielu aktywnych i pasywnych instrumentów – w tym radarów, systemów obserwacji na pasmie widzialnym oraz podczerwonym a także mikrofalowym.

Raport można pobrać ze strony serwisu Copernicus.

(Copernicus)

Comments are closed.