Nietypowa grupa 2734

0

W pierwszym tygodniu marca 2019 roku na widocznej z Ziemi tarczy Słońca można było zaobserwować nietypową grupę plam. Konfiguracja magnetyczna tej grupy była inna od typowej dla kończącego się cyklu.

Aktualnie trwa okres minimum aktywności słonecznej. Jest to okres, w którym obserwowanych jest mało plam słonecznych, które zazwyczaj są także niewielkie i nie prezentują skomplikowanej konfiguracji magnetycznej. W konsekwencji następuje także mniej rozbłysków słonecznych.

Pomiędzy 31 stycznia a 5 marca nastąpił rekordowy dla aktualnego cyklu aktywności okres bez plam słonecznych. Przez 33 dni na widocznej z Ziemi tarczy naszej Dziennej Gwiazdy nie zanotowano żadnej plamy. Wcześniejszy długi okres trwał 25 dni (październik – listopad 2018).

Ta “cisza” została przerwana przez nietypowy obszar aktywny, który zaczął kształtować się na początku marca. Ten obszar otrzymał 5 marca numer 2734. Przez kilka następnych dni doszło do pewnego rozrostu tej grupy, po czym tej rejon aktywny zaczął zanikać. Z perspektywy “wizualnej” obszar 2734 nie wyróżniał się niczym szczególnym – prezentował się podobnie do wielu innych małych rejonów aktywnych okresu minimum cyklu słonecznego.

Ewolucja grupy 2734 okiem sondy SDO / Credits – NASA, SDO

Nietypowa w tej grupie była konfiguracja magnetyczna. Praktycznie wszystkie grupy plam mają konfigurację “wschód-zachód”, w której jedna polaryzacja magnetyczna znajduje się “przed” (w ruchu obrotowym Słońca) drugą. Ich układ jest stały dla całego cyklu aktywności słonecznej. Dla 24 cyklu układ jest następujący: dla półkuli północnej “plusy” są przed “minusami”, zaś dla półkuli południowej “minusy” są przed “plusami”. Grupa 2734 miała inną orientację: bardziej “północ-południe” niż “wschód-zachód”.

Magnetogram grupy 2734 w dniach 4 – 9 marca 2019 / Credits – NASA, SDO

Podczas minimum aktywności słonecznej mogą pojawiać się nowe obszary, “pochodzące” już z nowego cyklu aktywności słonecznej. Te obszary tworzą się znacznie dalej od równika słonecznego w porównaniu z obszarami aktywnego z kończącego się cyklu. Co ciekawe, grupa 2734 powstała dość blisko równika, czyli w obszarze “należącym” do obecnego 24 cyklu aktywności słonecznej.

Nietypowa orientacja magnetyczna może także oznaczać znacznie większą aktywność obszaru, gdyż taka konfiguracja jest znacznie mniej “stabilna”. W przypadku grupy 2734 doszło do jednego rozbłysku dolnych stanów klasy C, a następnie jednego górnych stanów klasy B. Jak na okres minimum grupa 2734 okazała się być dość aktywna.

Aktywność słoneczna w dniach 7 - 9 marca. Dwa rozbłyski pochodzą od grupy 2734 / Credits - NOAA, SWPC Boulder, CO USA
Aktywność słoneczna w dniach 7 – 9 marca. Dwa rozbłyski pochodzą od grupy 2734 / Credits – NOAA, SWPC Boulder, CO USA

Podsumowując, grupa 2734 prawdopodobnie nie była “zwiastunem” nowego cyklu, a raczej była wyjątkiem. Pierwsze obszary o konfiguracji nowego cyklu zanotowano już we wrześniu 2017, jednak znajdowały się one daleko od równika Słońca. W tym roku kolejne takie obszary mogą się pojawić na naszej Dziennej Gwieździe.

Aktywność słoneczna jest komentowana na Polskim Forum Astronautycznym. Polecamy także listę najsilniejszych rozbłysków w tym roku oraz najsilniejszych w całym 24. cyklu aktywności słonecznej.

(PFA, SDO)

Comments are closed.