Udany lot orbitalny GSLV Mk III

1

Piątego czerwca o godzinie 13:58 czasu polskiego z kosmodromu Sriharikota w południowych Indiach wzniosła się rakieta GSLV Mark III. W debiutanckim locie wyniosła na orbitę transferową ku geostacjonarnej satelitę GSat-19.

Debiutancki lot nowej rakiety przeprowadziła indyjska agencja kosmiczna ISRO (Indian Space Research Organisation). Jest to największa dotychczas rakieta nośna zbudowana przez Indie.

Nowa rakieta

Był to pierwszy orbitalny start nowej konstrukcji. Dwa i pół roku temu Indie przeprowadziły testowy suborbitalny lot tej rakiety. Nowa konstrukcja dwukrotnie zwiększa możliwości Indii wynoszenia na orbitę geostacjonarną dużych satelitów. Trzeci wariant rakiety (tzw Mark III) ma największy udźwig z wszystkich indyjskich rakiet nośnych – do 10 ton na LEO i 5 ton na orbitę transferową GTO.

Pierwszy stopień napędzany dwoma boosterami na paliwo stałe wykorzystuje dwa silniki S200. Każdy z nich w trakcie lotu zużywa 205 ton paliwa – mieszanki nadchloranu amonu, aluminium oraz polimeru HTPB (polibutadienu zakończonego funkcyjnymi grupami hydroksylowymi). Drugi stopień napędzają dwa silniki Vikas, pracujące na paliwie dwuskładnikowym. Utleniaczem jest tetratlenek diazotu (N2O4), a paliwem UH25, czyli mieszanina 1/4 hydrazyny i 3/4 UDMH (niesymetrycznej dimetylohydrazyny). Silniki te zbudowany zostały na licencji francuskiego silnika Viking, który wchodził w skład rakiet Ariane 1, 2, 3 i 4. Trzeci stopień, C25 napędzany jest zaś paliwem kriogenicznym. Wykorzystane zostały ciekły tlen oraz ciekły wodór.

Debiutancki lot trwał 16 minut i pięć sekund. Wyniesiony Gsat-19 będzie obsługiwany przez indyjskiego operatora telekomunikacji satelitarnej INSAT. Eksperymentalny satelita będzie świadczył usługi telekomunikacyjne i testował szereg nowych technologii dla tego rodzaju platform.


Nagranie ze startu GSLV Mk 3 / ISRO

Program Załogowy

Nowa rakieta nośna ma również ważne znaczenie dla indyjskiego programu załogowego. To przy użyciu tej konstrukcji wynoszony ma być dwuosobowa kapsuła. Obecnie ISRO wykonuje pierwsze przygotowawcze prace badawczo-rozwojowego. Lot załogowy mógłby odbyć się nie wcześniej niż w połowie lat dwudziestych.

Dotychczas tylko jeden obywatel Indii udał się w przestrzeń kosmiczną. Pilot wojskowy Rakesh Sharma w 1984 roku na pokładzie Sojuza T-11 udał się na tygodniowy lot na pokład radzieckiej stacji Salut 7. Indyjskie pochodzenie miały również dwie amerykańskie astronautki NASA: zmarła tragicznie Kalpana Chawla (STS-87 oraz STS-107, ostatni zakończony katastrofą lot Columbii) oraz Sunita Williams (STS-116, Sojuz TMA-05M, obecnie trenuje do pierwszego lotu załogowej wersji kapsuły Dragon).

(SLNF)

Share.

1 komentarz

Leave A Reply