Juno na orbicie Jowisza!

1

Piątego lipca amerykańska sonda Juno weszła na orbitę wokół Jowisza. To dopiero druga misja orbitera największej planety Układu Słonecznego.

Atlas V z Juno startuje z LC-41 / Credit: NASA

Atlas V z Juno startuje z LC-41 / Credit: NASA

Start misji Juno nastąpił 5 sierpnia 2011 roku. Jest to wyprawa NASA w ramach programu New Frontiers – tej samej klasy pojazdu, co New Horizons. Przez kolejne pięć lat Juno krążyła po wewnętrznym Układzie Słonecznym, stopniowo zmieniając swoją orbitę. W tym czasie sonda wykonywała badania wiatru słonecznego oraz (niedawno) “wpłynięcia” w silną magnetosferę Jowisza.

Trajektoria lotu Juno / Credits - NASA, JPL

Trajektoria lotu Juno / Credits – NASA, JPL

Wreszcie, 5 lipca (w USA jeszcze 4 lipca – amerykańskie święto) sonda została przechwycona przez Jowisza. Wejście na orbitę wokół gazowego giganta nastąpiło w wyniku odpalenia głównego silnika sondy przez 35 minut. Operacja, która rozpoczęła się 5 lipca o godzinie 05:18 CEST, przebiegła prawidłowo i sonda weszła na wstępną orbitę wokół Jowisza o okresie obiegu ponad 53 dni. Ta orbita będzie ulegać stopniowej zmianie.

Jest to dopiero drugi orbiter Jowisza w historii astronautyki – pierwszym była sonda Galileo, która krążyła wokół tego gazowego giganta w latach 1995 – 2003.

Zdjęcie Jowisza z JunoCam z 21 czerwca 2016 / Credits - NASA, JPL

Zdjęcie Jowisza z JunoCam z 21 czerwca 2016 / Credits – NASA, JPL

Przynajmniej przez najbliższy rok Juno będzie wykonywać badania naukowe. Głównymi będą: lepsze zrozumienie struktury wewnętrznej Jowisza, określenie ilości wody we wnętrzu Jowisza (i w konsekwencji lepsze zrozumienie procesu formowania planet), mapowanie pola magnetycznego oraz mapowanie pola grawitacyjnego tej planety.

Na pokładzie Juno zainstalowano łącznie dziewięć instrumentów naukowych. Sonda będzie w stanie przesłać około 40 megabajtów danych z każdej swojej orbity, co jest względnie niewielką wartością. Z tego powodu na pokładzie Juno zainstalowano tylko jedną kamerę pracującą w świetle widzialnym – JunoCam. Co ciekawe, inżynierowie z NASA uważają, że ta kamera będzie działać nie dłużej niż przez siedem pierwszych orbit – następnie wysoki poziom promieniowania ją uszkodzi. Największa rozdzielczość JunoCam w obrazowaniu Jowisza wyniesie około 15km/piksel.

Porównanie wielkości z Juno z rozmiarem autokaru / Credits: NASA

Porównanie wielkości z Juno z rozmiarem autokaru / Credits: NASA

Cechą wyróżniającą Juno jest zastosowanie paneli słonecznych zamiast radioizotopowego generatora termoelektrycznego (RTG). Panele słoneczne Juno są bardzo duże – każdy z nich ma długość 8,9 metra i szerokość 2,7 metra. Łączna efektywna powierzchnia paneli słonecznych Juno to 60 metrów kwadratowych, co pozwoli na wytworzenie 486 W mocy do zasilania pokładowych systemów podczas prac w pobliżu Jowisza. Ta wartość spadnie do około 420 W po roku krążenia wokół Jowisza.

Rozpoczyna się właśnie bardzo ciekawa misja naukowa wokół największej planety Układu Słonecznego. Jowisz wciąż skrywa wiele tajemnic, które mają duże znaczenie dla naszego zrozumienia procesu powstania planet oraz ich obecnego składu. Poniższe nagranie prezentuje konferencję naukowców odnośnie celów misji Juno, która odbyła się 30 czerwca 2016 roku.

Konferencja naukowa podsumowująca cele naukowe misji Juno / Credits – NASA

Wątek w języku polskim dotyczący misji Juno – Polskie Forum Astronautyczne.

(NASA)

Przekaż dalej

Komentarze są wyłączone.