Ocean na Marsie

1

Kolejne badania wzmacniają hipotezę istnienia w przeszłości oceanu na Marsie.

Przed miliardami lat, północną półkulę Marsa pokrywał ocean. Zawierał on porównywalną ilość wody do ziemskiego Oceanu Arktycznego, zaś jego powierzchnia była stosunkowo większa od powierzchni Atlantyku na Ziemi. Do takich wniosków doszli naukowcy, po sześciu latach intensywnych badań marsjańskiej atmosfery, przy użyciu należącego do ESO Very Large Telescope oraz instrumentów udostępnionych przez NASA.

Zespół teleskopów VTL Europejskiego Obserwatorium Południowego ESO w płaskowyżu Paranal

Zespół teleskopów VLT Europejskiego Obserwatorium Południowego ESO na płaskowyżu Paranal / Credit: ESO

Skalisty i zimny Mars, o rdzawym zabarwieniu na nocnym niebie, mniej więcej cztery miliardy lat temu pokryty był oceanem, o średniej głębokości 140 metrów, a w najgłębszych miejscach nawet do 1,6 km. Wody gromadziły się na północnej półkuli planety.

Wynika to z badań zawartości wody na Marsie, prowadzonych przez międzynarodowy zespół naukowców. Kryterium jest tu stosunek tzw. wody ciężkiej – HDO do powszechnie występującej wody (H2O).

Ciężka woda charakteryzuje się tym, że w miejsce jednego atomu wodoru wchodzi deuter – izotop wodoru, zawierający jeden neutron w jądrze atomowym, przez co dwukrotnie cięższy od izotopu 1H. Ponieważ woda składająca się z deuteru jest cięższa od zwykłej wody, proces jej parowania w kosmos jest tym trudniejszy.

Zatem im wyższy jest ten stosunek, tym większa ilość wody została utracona. Opierając się na tych przesłankach i wynikach, naukowcy przewidują, że prehistoryczny, marsjański ocean znajdował się na północnej półkuli planety, ze względu na jej budowę geologiczną. Zajmował on ok. 19% powierzchni planety (dla porównania, Atlantyk zajmuje powierzchnię 17% Ziemi).

Badania były prowadzone przy użyciu Very Large Telescope, znajdującego się w Chile oraz instrumentów w należącym do NASA obserwatorium W. M. Keck na Hawajach.

Przekaż dalej

1 komentarz