Start rakiety Delta II z satelitą SMAP

0

Kilka godzin temu doszło do pomyślnego startu rakiety Delta II i wyniesienia na właściwą orbitę satelity badawczego SMAP dla agencji NASA.

Widok z górnego stopnia na uwolnionego satelitę SMAP / Credits: ULA/NASA

Widok z górnego stopnia na uwolnionego satelitę SMAP / Credits: ULA/NASA

Start rakiety Delta II nastąpił o godzinie 15:22 CET ze stanowiska startowego Space Launch Complex 2W w Bazie Sił Powietrznych Vandenberg w Kalifornii. Po niecałych 57 minutach od startu doszło do separacji głównego ładunku lotu. SMAP uwolniony został na orbicie bliskiej synchronizowanej słonecznie na wysokości ponad 650 kilometrów nad Ziemią. Rakieta wykonała potem jeszcze dwa manewry – związane z wypuszczeniem małych satelitów dodatkowych oraz powtórnym wejściem w atmosferę.

Misja SMAP

Celem amerykańskiej misji satelity SMAP (Soil Moisture Active Passive) jest stworzenie globalnej mapy wilgotności gleby na całej Ziemi. W czasie planowanej na trzy lata misji naukowej satelita SMAP wielokrotnie zbada dystrybucję wody w glebie, co pozwoli na lepsze zrozumienie zjawiska obiegu wody w naturze. Zebrane dane posłużą do lepszego prognozowania pogody, pomogą w zarządzaniu zasobami naturalnymi, a także wesprą procesy w rolnictwie.

Prace nad rozwojem satelity SMAP rozpoczęły się w 2008 roku, bazując na anulowanej trzy lata wcześniej z powodu cięć w budżecie misji Hydros. Satelita SMAP posiada masę niecałych 950 kilogramów i będzie prowadził badania w sposób aktywny i pasywny. Aktywnym elementem oprzyrządowania satelity jest działający na paśmie L radar syntetycznej apertury (SAR), tymczasem elementem pasywnym jest radiometr. Działanie tych elementów możliwe będzie dzięki antenie satelity o średnicy 6 metrów.

Wizja artystyczna satelity SMAP w czasie pracy na orbicie wokół Ziemi / Credits: NASA/JPL

Wizja artystyczna satelity SMAP w czasie pracy na orbicie wokół Ziemi / Credits: NASA/JPL

Radar SAR będzie nadawał sygnały, a następnie analizował rozproszenie sygnału (odbitego od gleby). Rozdzielczość pracy tego instrumentu wynosić będzie od jednego do trzech kilometrów. Radiometr z kolei będzie zbierał dane na podstawie analizy emitowanego przez powierzchnię promieniowania mikrofalowego. W tym wypadku dane będą dokładniejsze, pomimo rozdzielczości wynoszącej około czterdziestu kilometrów. Naukowcy po scaleniu danych pochodzących z obu instrumentów uzyskają dane o rozdzielczości dziesięciu kilometrów.

Ładunek dodatkowy

Wraz z satelitą SMAP na orbitę wyniesione zostały cztery miniaturowe jednostki w ramach programu ELaNa (Educational Launch of Nanosatellites) agencji NASA. Satelitą w standardzie CubeSat 3U jest ExoCube, którego celem będzie obserwacja rozkładu cząstek i jonów tlenu, wodoru i helu, a także cząstek azotu w górnej warstwie atmosfery.

Dwa nanosatelity – FIREBIRD-IIA i IIB – to jednostki należące do rodziny FIREBIRD (Focused Investigations of Relativistic Electron Burst, Intensity, Range and Dynamics). W ramach tego programu prowadzone są badania mikrowyładowań w pasach radiacyjnych Van Allena.

Ostatnim „małym pasażerem” jest GRIFEX (Geostationary Coastal and Air Pollution Events Read-Out Integrated Circuit In-Flight Performence Experiment). Ten CubeSat ma za zadanie przeprowadzić demonstrację technologii RIOC (Read-out Integrated Circuit) dla przyszłej misji badającej zanieczyszczenia w atmosferze – GEO-CAPE.

Jeden z ostatnich startów rakiety Delta II

Start rakiety Delta II 31 stycznia 2015 roku / Credits: ULA

Start rakiety Delta II 31 stycznia 2015 roku / Credits: ULA

W dzisiejszym locie wykorzystano konfigurację 7320-10C – rakieta składała się z dwóch stopni. Pierwszym stopniem był Extra-Extended Long Tank Thor, natomiast drugim jednostka Delta-K. Dodatkowy ciąg rakiecie zapewniały trzy stopnie GEM-40 zasilane paliwem stałym. Dzisiejsza misja była 153. w wykonaniu rakiety Delta II, w tym 130. w konfiguracji 7000-.

Rakiety Delta II wykorzystywane są od 1989 roku. Od tamtej pory jedna trzecia misji dotyczyła wynoszenia satelitów konstelacji GPS. Obecnie w manifeście lotów tej rakiety znajdują się jeszcze dwie misje – obie najwcześniej w 2017 roku – i dotyczyć będą satelitów JPSS i ICESat-II. Istnieją także podzespoły do zbudowania ostatniej rakiety Delta II, jednak nie wiadomo czy kiedykolwiek lot taki się odbędzie.

(NSF, NASA)

Przekaż dalej

Komentarze są wyłączone.