Nowa stacja naziemna Galileo na Azorach

0

Rozproszona po całym świecie infrastruktura naziemna systemu Galileo wzbogaciła się o placówkę na śródatlantyckiej, portugalskiej wyspie Santa Maria – części archipelagu Azorów.

Dwudziestego szóstego marca placówkę uroczyście otworzył regionalny sekretarz ds. turystyki i transportu Azorów, Vitor Fraga, i kierownik rozwoju segmentu naziemnego Galileo, Syvain Loddo. Nowa stacja pomiarowa Galileo (Galileo Sensor Station) dołącza do rozległej sieci stacji monitorujacych jakość sygnału nawigacyjnego, synchronizację zegarów i położenie satelitów Galileo na orbicie Ziemi.

Dookólna antena stacji ma jedynie pół metra długości, ale wymaga jeszcze zasilania, całodobowego nadzoru, a także dwóch anten VSAT do satelitarnego połączenia jej z resztą segmentu naziemnego Galileo.
Niewielka, górzysta wyspa Santa Maria, położona około 1500 kilometrów od kontynentalnej Portugali, gości już stację śledzenia Europejskiej Agencji Kosmicznej Estrack. Jest ona używana do śledzenia startów z europejskiego kosmodromu w Kourou, w Gujanie Francuskiej.

Nowa stacja Galileo została umiejscowiona koło niej, w miejscu nazywanym Montes das Flores – “wzgórzy kwiatów”. Grunty te należą do Regionu Azorów, regionalnego przedstawicielstwa rządu Portugalii sprawującego nadzór nad archipelagiem. Miejsce to spełnia wymogi stacji Galileo. Jest położone zdala od obszarów zabudowanych, na płaskim terenie dającym niczym nieograniczone pole widzenia nieba w każdym kierunku.
Obie stacje zostały zbudowane przez portugalską firmę Edisoft, należącą do grupy Thales, odpowiedzialną także za ich pracę i utrzymanie.

W drugiej połowie roku stacja na Azorach wzbogaci się także o nadajnik referencyjny systemu poszukiwawaczo-ratunkowego Galileo. Stanowi on część międzynarodowego systemu COSPAS-SARSAT. Konstelacja satelitów Galileo na średnich orbitach okołoziemskich przenosi bowiem odbiorniki sygnałów UHF nadawanych z boi ratunkowych znajdujących się na wyposażeniu statków, samolotów i indywidualnych osób. Sygnał z nich przekazywany jest potem do najbliższych służb ratunkowych.

Sama wyspa zapisała się w historii nawigacji. W 1493 roku rzekomo miał się na niej zatrzymać statek Krzysztofa Kolumba, “Niña”, powracający z odkrytej właśnie Ameryki.  Klimat panujący na Santa Marii jest łagodny, aczkolwiek identyczne stacje Galileo rozmieszczone zostały w różnych miejscach, od sztormowych wysp Arktyki, po skutą lodem Antarktydę.

Liczne stacje pomiarowe Galileo będą wspólnie prowadziły pomiary położenia satelitów, mając je cały czas w polu widzenia. W ten sposób określane zostają odchylenia orbity statków, mogące mieć wpływ na dokładność pozycji wyznaczanej przez użytkowników. Taka metoda jest w zasadzie odwrotnością działania nawigacji satelitarnej, w której to sygnał z wielu satelitów używany jest do wyznaczenia położenia odbiornika użytkownika.

Segment naziemny Galileo składa się także z kilku większych stacji nadawczych przesyłających komunikaty nawigacyjne, które zawierają korekty przekazywane później do użytkowników systemu. Stacje służą także do nadzoru satelitów, śledząc je i przesyłając telemetrię oraz komendy. Cała konstelacja, i świadczone przez nią usługi, kontrolowane są z dwóch ośrodków: we włoskim Fuciono i w niemieckim Oberpfaffenhofen.

Pierwsze cztery satelity systemu Galileo działają już na orbicie okołoziemskiej. W 2014 roku dołączą do nich kolejne, i jeszcze pod jego koniec system rozpocznie świadczenie pierwszych usług.

Przypominamy również o rozpoczynającym się 1 kwietnia konkursie Galileo Masters – konkursie zastosowań nawigacji satelitarnej. Będzie to druga polska edycja tego międzynarodowego konkursu. Więcej na stronach www.galileo-masters.pl i www.galileo-masters.eu.

(ESA)

Share.

Comments are closed.