Koniec zimy na Arktyce w obserwacjach satelitarnych

0

Tegoroczna zima zakończyła się na Arktyce szeregiem zjawisk, które były obserwowane z orbity.

Pod koniec lata zeszłego roku, we wrześniu, odnotowano rekordowo niski poziom lodu na Arktyce. Był to najniższy poziom od początku regularnych obserwacji satelitarnych, czyli od nieco ponad 30 lat. Od tego czasu notowano powiększanie się warstwy lodu na arktycznych wodach, co miało związek ze zbliżającą się zimą.

Pod koniec marca rozpoczęła się astronomiczna wiosna, co oznacza dla Arktyki więcej światła słonecznego i ponowne roztapianie się lodów. W tym roku koniec zimy na Arktyce zakończył się szeregiem zjawisk, obserwowanych także z orbity.

Poniższe nagranie prezentuje zjawiska, jakie nastąpiły na Morzu Beauforta pomiędzy lutym a marcem tego roku. Na nagraniu widać szybki proces pękania warstwy lodu. Nagranie zostało sporządzone przez amerykańskie laboratorium będące częścią agencji National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), zajmującej się badaniami mórz, oceanów i atmosfery. Do wykonania tej animacji wykorzystano dane przesłane przez satelitę Suomi NPP, którym steruje NOAA.

{module [346]}
{youtube}9YWX7ChjtxY{/youtube}
Pękanie lodu na Morzu Beauforta / Credits – NOAAVisualizations

Powyższe nagranie prezentuje pękanie warstwy lodowej Arktyki. To zjawisko jest dość typowe dla tego rejonu polarnego, ale nie dla okresu końca zimy lecz późniejszych miesięcy. Częściowo ma to związek z małą ilością lodu, jaki zdążył się odłożyć w trakcie zimy, a częściowo z silnymi wiatrami, jakie panowały pomiędzy lutym a marcem w prezentowanym rejonie. Bardziej intensywne pękanie lodu przewidywane jest na okres od maja do sierpnia lub września, w zależności od warunków pogodowych.

W porównaniu z ostatnimi kilkoma latami, w tym roku w Arktyce znajduje się z reguły cieńszy lód, który szybciej doświadcza topnienia. Ilość lodu, jaką zarejestrowano w styczniu tego roku na Arktyce, była niższa od tej z 2012 roku. Następnie, w lutym i marcu ilość lodu była nieco wyższa od tej z zeszłego roku, a aktualnie (stan na 5 kwietnia – druga grafika w galerii tego artykułu) jest już wyraźnie poniżej zeszłorocznej wartości. Jest więc możliwe, że i w tym roku zostanie zarejestrowana wyjątkowo niska ilość arktycznego lodu w miesiącach letnich.

Ogólnie, w tym roku powierzchnia lodowa na Arktyce osiągnęła maksimum o wartości około 15,1 miliona kilometrów kwadratowych. Jest to wartość o około 0,7 miliona kilometrów kwadratowych niższa od średniej z lat 1979 – 2000. Była to szósta najniższa zmierzona wartość warstwy lodowej Arktyki – najniższą ilość zarejestrowano w 2011 roku, a wszystkie dziesięć najniższych nastąpiło w ostatnich latach od 2004 roku.

Obserwacje satelitarne pozwalają na regularne pomiary obszarów położonych z dala od ludzi – takich jak wody Arktyki. Jednocześnie, dzięki obserwacjom satelitarnym możliwe są precyzyjne wyliczenia, często bez nich niemożliwe do wykonania.

(NOAA)

{module [346]}

Stan pokrywy lodowej na Arktyce na 05.04.2013 / Credits - NSaIDC, Boulder CO

Share.

Comments are closed.