Rozbłysk klasy M2.2 zza krawędzi tarczy słonecznej (05.04.2013)

0

Piątego kwietnia 2013 roku grupa plam znajdująca się jeszcze za wschodnią krawędzią tarczy słonecznej wytworzyła rozbłysk klasy M2.2. Jest to najsilniejszy rozbłysk w tym roku. Czy jest to zapowiedź wyższej aktywności w najbliższych kilkunastu dniach?

Początek 2013 roku to okres bardzo niskiej aktywności słonecznej. Do czwartego kwietnia łącznie zanotowano jedynie dziewięć rozbłysków dolnych stanów klasy M. Najsilniejszy z nich był klasy M1.9 i został wytworzony 17 lutego. Ostatni rozbłysk klasy M przed opisywanym w tym artykule nastąpił 21 marca i był klasy M1.6. Ten marcowy rozbłysk wytworzyła grupa o numerze 1692, wówczas znajdująca się tuż przy zachodniej krawędzi tarczy słonecznej. 

Piątego kwietnia, a zatem nieco ponad dwa tygodnie po ostatnim silniejszym rozbłysku Słońce wreszcie przypomniało o sobie. O godzinie 19:48 CET nastąpiło maksimum rozbłysku klasy M2.2, które wytworzyła grupa znajdująca się jeszcze za wschodnią krawędzią tarczy słonecznej. Co ciekawe, dzięki sondom STEREO-Ahead i STEREO-Behind (łącznie zdolnych do obserwacji całej kuli słonecznej) wiemy, że ten rozbłysk wytworzyła grupa 1692 – ta sama, która wyzwoliła ostatni rozbłysk klasy M. Oznacza to, że podczas dwóch tygodni obrotu Słońca grupa 1692 prawdopodobnie nie utraciła swej aktywności. Poniższe nagranie prezentuje rozbłysk klasy M2.2 z 5 kwietnia 2013 roku.

{module [346]}
{youtube}PTwFWt-pxYc{/youtube}
Rozbłysk klasy M2.2 z grupy 1692 -05.04.2013 / Credits – NASA, SDO, Astrohawkeye

Łącznie z rozbłyskiem z 5 kwietnia w 2013 roku zarejestrowano dziesięć rozbłysków klasy M. Najsilniejszy z tych rozbłysków to właśnie ten opisywany w tym artykule. Może to oznaczać, że w ciągu najbliższych dwóch tygodni pojawią się szanse na kolejne rozbłyski klasy M – być może nawet silniejsze od M2.2.

W okresach minimum i niskiej aktywności słonecznej obszary aktywne najczęściej zanikają po kilku – kilkunastu dniach. W okresie podwyższonej aktywności słonecznej wiele obszarów aktywnych potrafi przebywać na Słońcu przez tygodnie, czyli ponad jeden pełen obrót naszej Dziennej Gwiazdy dookoła swej osi. Czy grupa 1692, która pewnie już jutro otrzyma nowy numer, jest „skromnym” zwiastunem maksimum aktywności słonecznej, które może nastąpić pod koniec tego roku?

Aktywność słoneczna jest komentowana w dziale na Polskim Forum Astronautycznym.

{module [346]}

Share.

Comments are closed.