NASA rozpatruje budowę stacji w punkcie L2 układu Ziemia-Księżyc

0

W ostatnich dniach pojawiły się nieoficjalne informacje, według których amerykańska agencja NASA miałaby zaproponować zbudowanie stacji kosmicznej w punkcie L2 układu Ziemia-Księżyc.

Mija już dwa i pół roku od anulowania programu Constellation i wprowadzenia Flexible Path jako najważniejszej strategii rozwoju amerykańskiej astronautyki. Celem nadrzędnym tej strategii jest załogowy lot człowieka na Marsa, co powinno nastąpić około 2040 roku. Wcześniej, od lat dwudziestych XXI wieku, odbywałyby się coraz dłuższe załogowe loty poza najbliższe otoczenie Ziemi, choć jeszcze nie ma oficjalnie zatwierdzonego planu lotów oraz dat. W tej chwili znane są jedynie orientacyjne daty trzech testów, które odbędą się w najbliższych latach (test EFT-1 – być może 2014 rok, lot SLS-1 – koniec 2017 roku, załogowa wyprawa SLS-2 – przed 2021 rokiem).

Oprócz powyższych proponowanych (i w zasadzie zatwierdzonych) wypraw, brak innych oficjalnie potwierdzonych planów NASA. Na przestrzeni ostatnich kilku lat pojawiały się różne koncepcje rozwoju lotów – na łamach serwisu Kosmonauta.net opisywaliśmy już koncepcje “Asteroid First” i “Lunar First”. Oprócz tych dwóch pojawiło się jeszcze kilka innych, wśród których pomysł zbudowania załogowej stacji kosmicznej w punkcie L2 układu Ziemia-Księżyc wydaje się być najbardziej zaawansowanym i możliwym do realizacji.

Według nieoficjalnych źródeł koncepcja budowy załogowej stacji w punkcie L2 układu Ziemia-Księżyc. Ten punkt znajduje się 60 tysięcy kilometrów od Księżyca (za Srebrnym Globem), i “oferuje” utrzymanie pojazdu czy stacji stosunkowo niewielkim kosztem energetycznym. Jest to także miejsce już poza ziemskim polem magnetycznym, wystawione m.in. na promieniowanie słoneczne, jednakże wciąż łatwo dostępne z Ziemi.

By dostać się do tego punktu L2, NASA wykorzystałaby budowaną rakietę SLS oraz kapsułę MPCV Orion. Komponenty do budowy stacji pochodziłyby z wyprodukowanych już “części zapasowych” czy tez modułów, które nie zostały umieszczone na orbicie – oczywiście po modyfikacjach. W tych wewnętrznych planach NASA jest miejsce dla potencjalnej współpracy międzynarodowej.

Stacja na L2 mogła by być “bazą wypadową” dla misji w kierunku pobliskich przelatujących planetoid oraz badania Księżyca (np. zdalnie). Byłoby to także miejsce do testów i demonstracji technologii, które potem by były potrzebne przy realizacji Flexible Path. Z pewnością byłby to także krok “poza” Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS).

Pierwszy lot konstrukcyjny tej stacji miałby się odbyć w 2019 roku. W tej chwili nic nie wiadomo o dostępności funduszy na realizację tego pomysłu – jest pewne, że NASA w najbliższych latach będzie działać przy obecnym lub nawet mniejszym budżecie. To właśnie względy finansowe mogą stać na przeszkodzie szybkiej budowy takiej stacji kosmicznej – jest możliwe, że w roku fiskalnym 2013 NASA utraci kolejne 1,5 miliarda dolarów ze swego budżetu (z 17,7 milardów całości). Jeśli Kongres USA nie uchwali sposobu redukcji budżetu amerykańskiego, to wejdą w życie w styczniu 2013 roku specjalne zasady redukcji wydatków państwowych, które także dotkną NASA. Taka sytuacja z pewnością opóźni realizację kolejnych etapów programu Flexible Path – w tym i opisywanej w tym artykule koncepcji stacji kosmicznej za Srebrnym Globem.

Podsumowanie końca programu Constellation i początku Flexible Path można znaleźć w naszym podsumowaniu z lutego 2011.

(OS, PFA)

Lokalizacja punktów L2 / Credits - Georgia State University

Share.

Comments are closed.