Voyager I – stały niski poziom niskoenergetycznych cząstek (wrzesień 2012)

0

Najnowsze dane przesłane przez sondę Voyager I prezentują stały niski poziom niskoenergetycznych cząstek. Jest to zupełnie nowa sytuacja – wcześniej obserwowano jedynie chwilowe spadki poziomu wykrywanych cząstek. Czy Voyager I jest już za granicą Układu Słonecznego?

Od końca lipca tego roku detektory sondy Voyager I rejestrują niespotykane wcześniej zmiany w natężeniu nisko i wysokoenergetycznych cząstek. Jest to jeden z sygnałów “granicy” pomiędzy Układem Słonecznym a przestrzenią międzygwiezdną – źródłem cząstek niskoenergetycznych jest nasze Słońce a wysokoenergetyczne cząstki pochodzą od różnych źródeł w naszej Galaktyce. Obserwując zmiany w poziomach tych cząstek można otrzymać częściowy dowód na opuszczanie Układu Słonecznego przez sondę Voyager I.

Jest możliwe, że Voyager I właśnie opuścił Układ Słoneczny. Wpierw 28 lipca i 15 sierpnia zanotowano dwa wydarzenia, w trakcie których, na przestrzeni kilkudziesięciu godzin, zanotowano dramatyczny spadek ilości wykrywanych cząstek niskoenergetycznych przy jednoczesnym wzroście cząstek wysokoenergetycznych. Wówczas poziom cząstek niskoenergetycznych spadł z około 25 do 8-10 na sekundę. Po kilkudziesięciu godzinach nastąpił powrót do poprzedniego poziomu rejestrowanych cząstek.

Trzecie wydarzenie tego typu rozpoczęło się 26 sierpnia 2012 roku. To wydarzenie ma zupełnie inny wygląd od dwóch poprzednich – tym razem ilość rejestrowanych cząstek niskoenergetycznych spadła do poziomu 2-3 cząstek na sekundę i powoli wciąż spada. W tym samym czasie ilość rejestrowanych cząstek wysokoenergetycznych stale rośnie. W tej chwili (stan na 6 września 2012) stosunek cząstek nisko do wysokoenergetycznych jest już bliski 1:1 – a jeszcze w lipcu temu wynosił on około 10:1.

Jest możliwe, że Voyager I znajduje się obecnie już “tuż” za granicą Układu Słonecznego. Potwierdzenie tego faktu zajmie kilka tygodni, gdyż obok zmian ilości rejestrowanych cząstek, wraz z przekroczeniem Układu Słonecznego zmieni się także orientacja pola magnetycznego, co wymagać będzie szczegółowej analizy danych.. Zmiana orientacji linii pola magnetycznego ze “wschód-zachód” (Układ Słoneczny) na “północ-południe” (Droga Mleczna) będzie najważniejszym dowodem na fakt opuszczenia Układu Słonecznego przez sondę Voyager I.

Opuszczenie Układu Słonecznego przez sondę Voyager I będzie niewątpliwie historycznym wydarzeniem – oto pierwszy przedmiot stworzony przez człowieka znajdzie się w przestrzeni międzygwiezdnej. Co więcej, Voyager I ma szansę dokonać wartościowych bezpośrednich pomiarów przestrzeni międzygwiezdnej, wzbogacając naszą wiedzę na temat otoczenia Układu Słonecznego.

Sonda Voyager II jak na razie nie rejestruje podobnych zdarzeń. Prawdopodobnie najwcześniej za kilka lat Voyager II będzie przechodzić przez ten graniczny region, przez który Voyager I przechodzi w tej chwili.

Wyprawy sond Voyager 1 i Voyager 2 są komentowane w wątku na Polskim Forum Astronautycznym.

(PFA)

Poziom cząstek niskoenergetycznych, zarejestrowanych przez sondę Voyager 1 - stan na 6 września 2012 / Credits - NASA, JPLPoziom cząstek wysokoenergetycznych zarejestrowanych przez sondę Voyager I - stan na 6 września 2012 / Credits - NASA, JPL

Share.

Comments are closed.