Podsumowanie badań Cassiniego, VI-VIII 2011

0

Sonda Cassini, znajdująca się w układzie Saturna, nie próżnowała w trakcie wakacji. W ten sposób uzyskaliśmy piękne zdjęcia mniejszych księżyców szóstej planety Układu Słonecznego oraz mapę przedstawiającą wycinek powierzchni Tytana.

Lodowa Helena

W drugiej połowie czerwca, Cassini zbliżył się na odległość 6968 km do małego księżyca Saturna – Heleny. Był to drugi tak bliski przelot, który umożliwił wyznaczenie kompletnej mapy powierzchni fotografowanego ciała niebieskiego. Te dane pozwolą naukowcom na poznanie historii Heleny, przede wszystkim kolizji, które spotkały ją w przeszłości.

Radarowa mapa powierzchni Tytana

Kilka dni po wykonaniu zdjęć Heleny, Cassini, za pomocą radaru przebijającego się przez zasłonę chmur na Tytanie, stworzył kolejny kawałek mapy tego księżyca. Dostrzec na niej można fragment tajemniczego tworu geologicznego wielkości kontynentu – Xanadu, przechodzącego w morze wydm. Radar uwiecznił także miejsce impaktu meteorytu, krater Ksa.

Przelot nad Tytanem

W sierpniu, instrumenty sondy Cassini skierowały się w stronę Tytana. W trakcie przelotu w odległości 5821 km, podczerwony spektrometr CIRS (Composite Infrared Spectrometer) badał atmosferę największego księżyca Saturna.

Obrazujący spektrometr ultrafioletowy UVIS (Ultra-Violet Imaging Spectrograph) rejestrował okultację Tytana przed Słońcem, a mapujący spektrometr światła widzialnego i podczerwieni VIMS (Visible and Infrared Mapping Spectrometer) obserwował to samo zjawisko na tle gwiazd w konstelacji Wodnika. Pomiary pozwolą na dokładniejsze zbadanie składu atmosfery obserwowanego ciała niebieskiego.

Pochwycenie Hyperiona

Sierpień, podobnie jak czerwiec, przyniósł kolejne, doskonałe zdjęcia małych księżyców Saturna. Na celowniku obiektywu Cassiniego znalazł się Hyperion. W ten sposób powstała fotografia ukazujące jego nieregularną powierzchnię, usianą kraterami, przypominającą kawałek gąbki.

Chaotyczna rotacja niewielkiego Hyperiona (270 km średnicy) oraz podziurawiona kraterami powierzchnia na pewno zostaną dogłębniej przeanalizowane dzięki nowym danym. Prócz tego możliwe będzie określenie materiału zalegającego na małym księżycu, a to za sprawą badania jasności poszczególnych jego obszarów.

Rea rozświetlona nocą

Pierwszego dnia sierpnia Cassini uchwycił blado rozświetloną “przez” Saturna nocną stronę Rei. Aparat Cassiniego skierowany był na ciemną stronę księżyca, ale odbite od Saturna światło Słońca rozjaśniło ukryte w ciemnościach kratery. W tle, przy księżycu, można dostrzec cztery gwiazdy.

Co jeszcze?

To nie wszystkie zdjęcia pozyskane w trakcie wakacji przez sondę Cassini. Warto spojrzeć na doskonały obraz, przedstawiający naraz pięć księżyców Saturna.

Już na początku października nastąpi przelot w niewielkiej odległości od Enceladusa (99 km), który może przynieść nowe informacje o tym niewielkim, lecz niezwykle aktywnym satelicie szóstej planety od Słońca.

Źródło: NASA/JPL

Radarowe zdjęcie powierzchni Tytana pozyskane 21 czerwca 2011 roku przez sondę Cassini. Jasny obszar w lewym dolnym rogu to twór powierzchniowy wielkości kontynentu - Xanadu. Faliste pasy powyżej to wydmy, podobne do tych z ziemskich pustyń. W prawym górnym rogu znajduje się krater Ksa. Credits: NASA/JPL

Zdjęcie ciemnej strony Rei rozświetlonej przez odbite od Saturna światło słoneczne. Sonda Cassini wykonała je 1 sierpnia 2011 roku. Credits: NASA/JPLCassini wykonał powyższe zdjęcie Hyperiona 25 sierpnia 2011 roku. W oczy rzuca się nieregularna i usiana kraterami powierzchnia małego księżyca. Credits: NASA/JPL

Share.

Comments are closed.