Deep Impact przesyła pierwsze zdjęcie komety Hartley 2

0

Kilka dni temu, 5 września 2010 roku, sonda Deep Impact amerykańskiej agencji NASA przesłała na Ziemię pierwsze zdjęcie z kampanii obserwacyjnej komety Hartley 2. Statek kosmiczny, teraz wypełniający zadania misji przedłużonej, znanej jako EPOXI, zbliży się do komety na minimalną odległość 4 listopada w tym roku.

W czasie kampanii, celem przeprowadzenia szczegółowych badań komety, użyte zostaną wszystkie instrumenty naukowe, znajdujące się na wyposażeniu sondy Deep Impact. Zaliczają się do nich instrument wysokiej rozdzielczości HRI (High Resolution Instrument – HRI) oraz instrument średniej rozdzielczości MRI (Medium Resolution Instrument – MRI). W skład tych instrumentów wchodzą teleskopy o średnicy zwierciadeł 30 oraz 12 cm.

W skład MRI wchodzi multispektralna kamera CCD, pracująca w zakresie widzialnym. Z kolei do instrumentu HRI zalicza się oprócz teleskopu, moduł obrazujący SIM (Spectral Imaging Module), w skład którego wchodzi multispektralna kamera CCD (Multispectral CCD Camera) działająca w świetle widzialnym, oraz obrazujący spektrometr podczerwieni (Infrared Mapping Spectrometer).

HRI jest jednym z największych instrumentów zbudowanych na potrzeby badań planetarnych. Jest to pierwsze zastosowanie tego typu urządzenia na sondzie planetarnej, chociaż jego konstrukcja bazuje na kamerze szerokokątnej 3 (Wide Field Camera 3 – WFC 3) Teleskopu Hubblea.

Kampania obrazująca, połączona z uzyskiwaniem wszystkich danych z sondy Deep Impact, dostarczy naukowcom zaangażowanym w projekt, jednego z najlepszych wglądów w charakter komety w historii badań tych obiektów. Wyłączając okres jedynie 6 dni, przeznaczonych na kalibrację instrumentów oraz manewry korygujące trajektorię lotu, sonda będzie monitorowała otoczkę gazową i pyłową komety Hartley 2 nieprzerwanie przez 79 dni.

Zdjęcie komety Hartley 2, wykonane 5 września przez instrument MRI sondy Deep Impact, jest pierwszym w kampanii, w czasie której planuje się wykonać ponad 64 tysiące zdjęć. Sonda w momencie wykonywania zdjęcia była oddalona od swojego celu o 60 milionów kilometrów.

Misja sondy Deep Impact rozpoczęła się 12 stycznia w 2005 roku. Zasadniczym celem było spotkanie z kometą 9P/Tempel 1 i wystrzelenie impaktora pełniącego rolę pocisku w kierunku jej jądra. Po zderzeniu statek wykonał obserwacje materii wyrzuconej z krateru; obserwacje procesu formowania się krateru; próby zaobserwowania krateru po uformowaniu; oraz wykonał badania procesów odgazowywania jądra, głównie w obrębie nowo odsłoniętej powierzchni. Czynności te miały na celu określenie składu nieprzekształconej materii jądra kometarnego. Materia ta teoretycznie nie była narażona na działanie czynników zewnętrznych od około 4 miliardów lat, a jej obserwacje dostarczyły nowych danych dla modeli formowania się komet i Układu Słonecznego.

Koniec misji nominalnej nastąpił w sierpniu 2005 roku. Sonda przeszła w tryb hibernacji 9 sierpnia. Statek transportowy pozostawał w bardzo dobrym stanie bardzo bliskie spotkanie z kometą, więc jego misja mogła być przedłużona i mógł zostać skierowany do innej komety celem wykonania jej bliskich zdjęć i badań spektrometrycznych. NASA zabezpieczyła minimalne fundusze na monitorowanie stanu sondy i jej śledzenie. Zaproponowano dwa programy misji rozszerzonej – rozszerzone badania Deep Impact (Deep Impact Extended Investigation – DIXI) oraz program obserwacji i charakteryzacji planet pozasłonecznych (Extrasolar Planet Observation and Characterization – EPOCh). Oba projekty zostały połączone w misję EPOXI, która została oficjalnie przyjęta do realizacji 5 lipca 2007 roku.

(NASA, kompleksowy opis misji na forum PFA)

Share.

Comments are closed.