Loty poza LEO: raport HEFT

0

Kilka dni temu opublikowano raport zespołu HEFT (Human Exploration Framework Team), proponujący strategię rozwoju załogowych lotów poza niską orbitę wokółziemską (LEO) w ramach Flexible Path. Ta grupa proponuje budowę specjalnego wielozadaniowego statku kosmicznego, działającego jedynie poza atmosferą. Pierwsze załogowe loty miałyby miejsce około 2025 roku.

Od 1 lutego 2010 roku, kiedy to Charles Bolden ogłosił propozycję anulowania programu Constellation, pojawiło się wiele różnych koncepcji załogowych lotów poza LEO. Większość prac koncentruje się na idei Flexible Path, czyli lotów do różnych celów nie wymagających budowy kosztownego i ciężkiego lądownika. Potencjalne cele wypraw załogowych dla strategii Flexible Path to orbita geostacjonarna, punkty L2, orbita księżycowa oraz planetoidy NEO. Przykładowo, kilka dni temu firma Lockheed Martin, główny wykonawca statku Orion, zaproponowała wykorzystanie dwóch połączonych ze sobą kapsuł w misji do małej planetoidy.

To właśnie planetoidy NEO są ostatnio w centrum zainteresowania, między innymi za sprawą kwietniowego przemówienia prezydenta USA, który zaproponował przeprowadzenie misji załogowej do takiego obiektu do 2025 roku. Taka misja trwałaby około 6 miesięcy i była by krokiem pośrednim przed wyprawami w kierunku Phobosa (około 2035 roku) oraz lądowania na powierzchni Marsa (2040 rok?).

Zanim jednak nastąpią pierwsze loty do planetoid NEO oraz w ogóle poza LEO, potrzebny będzie rozwój technologii. Różne zespoły ekspertów z NASA prowadzą studia nad potencjalnymi kierunkami rozwoju technologii kosmicznych, wymaganych do lotów poza LEO. Jednym z takich zespołów jest HEFT (Human Exploration Framework Team), koncentrujący się na systemach załogowych.

Kilka dni temu ukazał się raport zespołu HEFT. W prezentacji przygotowanej przez ten zespół można znaleźć propozycję przeprowadzenia lotów załogowych poza LEO w drugiej dekadzie XXI wieku. Według zespołu HEFT, wyprawy załogowe poza otoczenie Ziemi będzie można zrealizować dzięki kilku systemom, takim jak wielofunkcyjny statek kosmiczny, zbudowanego z myślą o pracy jedynie w próżni. Ten statek, nazwany MMSEV (Multi Mission Space Exploration Vehicle) byłby zaprojektowany z myślą o wielu różnych misjach, jakie można by zrealizować w strategii Flexible Path. Ten pojazd ważyłby około 6700 kg i miałby rozmiary 4,5 na 6,8 metra. Dzięki niemu misje załogowe poza LEO miałyby więcej możliwości i nie byłyby jedynie “minimalistycznymi” wyprawami, pozwalającymi jedynie na dolot, przysłowiowe “zatknięcie flagi” i powrót na Ziemię. Ponadto, MMSEV mógłby z czasem być dostosowany do innych zadań, takich jak prace na powierzchni Phobosa czy nawet Marsa (np jako łazik).

Inne systemy i moduły, pozwalające na loty w Układ Słoneczny to moduł mieszkalny oraz różne moduły napędowe (elektryczne, chemiczne, nuklearne). Docelowo, wszystkie elementy będzie można zastosować w odpowiedniej formie w trakcie misji marsjańskiej. Dzięki temu, inwestycje w rozwój technologii będzie można dokonać na przestrzeni kilku dekad, co pozwoli na zrównoważone budżety NASA.

Raport zespołu HEFT można uznać za próbę połączenia przysłowiowej “wody z ogniem”, czyli zrealizowania celów Flexible Path przy spodziewanych ograniczeniach budżetowych. Na podstawie takich raportów w ciągu kilku najbliższych lat prawdopodobnie powstanie szkielet architektury lotów załogowych poza niską orbitę wokółziemską – po tym, gdy zapadną decyzje na szczeblu politycznym.

Raport zespołu HEFT można ściągnąć z tego miejsca: LINK

Share.

Comments are closed.