Envisat – duży problem na orbicie

0

W ciągu kilku najbliższych lat zakończy się misja satelity Envisat. Ten satelita jest jednym z największych jakie kiedykolwiek umieszczono na niskiej orbicie wokółziemskiej. Ostatnio pojawiło się pytanie – co się stanie z Envisatem po zakończeniu misji? Odpowiedź jest następująca – ten satelita stanie się potencjalnie groźnym źródłem kosmicznych śmieci na orbicie na kilka pokoleń.

Europejski satelita obserwacji Ziemi Envisat został wystrzelony 1 marca 2002 roku za pomocą rakiety Ariane V. Envisat został umieszczony na orbicie o wysokiej inklinacji (98,6°) o wysokości około 790 km. Ten satelita jest bardzo duży – wymiary to 26x10x5 metrów a masa to aż 8,2 tony.

W styczniu 2009 roku satelity Kosmos 2251 i Iridium 33 zderzyły się ze sobą. W 2007 roku Chińczycy dokonali testu broni antysatelitarnej, niszcząc swojego satelitę, który był już wycofany ze służby. Oba wydarzenia miały miejsce na wysokości podobnej do tej, na której krąży Envisat. W obu przypadkach wytworzyła się duża ilość odłamków. Większość z tych szczątków niestety zbyt szybko nie wejdzie w atmosferę, bowiem na tej wysokości szczątkowy opór atmosferyczny jest tak niewielki, że zejście z orbity może potrwać nawet i kilka dekad. Dla satelity Envisat czas zejścia z orbity został oszacowany na około 150 lat! Warto tu dodać, że i sam Envisat dokonał już kilku manewrów, by ominąć szczątki powstałe podczas tych dwóch wspomnianych wydarzeń.

Wyliczono, że w ciągu tych 150 lat istnieje 15-30 procentowe ryzyko na zderzenie z innym obiektem. Gdyby takie zderzenie nastąpiło, to prawdopodobnie powstałaby kolejna chmura szczątków, które podniosłyby ryzyko zderzeń z kolejnymi satelitami, co wygenerowałoby kolejne odłamki. Wyliczenia powstały w oparciu o obecną liczbę obiektów na orbicie, która w ciągu najbliższych lat i dekad powinna nadal rosnąć. A to podnosi ryzyko zderzenia Envisata (i nie tylko) z innymi obiektami…

Warto tu dodać, że dla niższych orbit (np około 350 km) ten problem jest mniej znaczący, bowiem na tych wysokościach opór atmosferyczny jest większy i pobyt satelity skraca się do nawet kilkunastu miesięcy.

W momencie wystrzelenia satelity Envisat nie istniały żadne międzynarodowe regulacje nakazujące deorbitację satelitów z niskiej orbity ziemskiej. Nawet w tej chwili nie istnieją takie regulacje, choć rośnie potrzeba ich wprowadzenia.

Źródło wiadomości – space.com

Strona misji Envisat – http://envisat.esa.int/earth/www/area/index.cfm?fareaid=6

Strona polskiego projektu satelitarnego PW-Sat, którego celem jest badanie procesu deorbitacji satelity – http://ska.meil.pw.edu.pl/pwsat_blog_pl/

{module [346]}

Share.

Comments are closed.