SCOPE 2.0 na półmetku do CDR

0

Powstający w Studenckim Kole Astronautycznym eksperyment SCOPE 2.0 nieubłagalnie zbliża się do przeglądu Critical Design Review (CDR). Oznacza to zamrażanie kolejnych rozwiązań w projekcie i przygotowania do testów funkcjonalnych. Dzięki zastrzyku dofinansowania i zmianach organizacyjnych łapiący zadyszkę zespół złapał drugi oddech.

Postępy projektu można śledzić na blogu: www.ska.pw.edu.pl/scope

Od początku trwania SCOPE’a jego krytycznym elementem było złącze obrotowe. Złącze umożliwiało nieskończony obrót ostatniemu stopniowi Mechanizmu Orientacji Platformy, co sprawiało że całe urządzenie miało trzy osie swobody (tzw. 3 DOF). Zbudowanie układu o trzech osiach swobody było jednym z celów całego projektu, który bardzo spodobał się Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) i którym był jednym z kilku “za”, powodującym że eksperyment zakwalifikował się do kampanii REXUS/BEXUS.

Niestety złącze miało jedną, wielką i nie do ominięcia wadę – niewystarczającą przepustowość. Wada ta powodowała, że wiele kwestii związanych z zaprojektowaniem Mechanizmu Orientacji Platformy (MOP) pozostawało otwartych, za co projekt dostawał cięgi na minionym Selection Workshop oraz Preliminary Design Review. Owszem, istnieją na rynku złącza obrotowe o satysfakcjonującej przepustowości, ale ich ceny sięgają do kilkunastu tysięcy Euro za sztukę, co jest nie do przyjęcia dla budżetu eksperymentu. W związku z tym szukano innych rozwiązań, np. transmisja danych drogą radiową, co jest rozwiązaniem bardzo ryzykownym z powodu możliwości zakłócania innych eksperymentów znajdujących się w gondoli.

Kilka tygodni temu zespół podjął odważną decyzję o uproszczeniu MOPa, wyrzuceniu złącza obrotowego i redukcji stopni swobody układu z trzech na dwa i pół. Oznacza to, że ostatni z trzech stopni będzie miał ograniczoną ilość obrotów a nie, jak zakładano do niedawna, nieskończoną. Po przekroczeniu krytycznej wartości (np. 1000 stopni) stopnień będzie bardzo szybko powracał do swojego bazowego położenia, po czym będzie dalej kontynuował swoją pracę.

W związku z tym eksperyment trochę traci na swojej atrakcyjności, ale zyskuje dużo ważniejszą rzecz – możliwość realizacji. Aby zrekompensować redukcję stopni swobody MOPa postanowiono dodać dodatkową, wewnętrzną kamerkę, która będzie nagrywać ruchy MOPa w trakcie lotu. Podczas ostatnich rozmów ESA wyraziła aprobatę dla poczynionych zmian.

Drugą, palącą kwestią był dobór silników. Silniczki bezszczotkowe, pierwsza opcja, charakteryzuje się niskimi wymogami w zakresie układów sterujących, co czyni je bardzo atrakcyjnymi. Z drugiej strony, czas reakcji silniczków jest znaczny i stawiał pod dużym znakiem zapytania możliwość zastosowania w systemach stabilizacji. Drugi wybór, silniczki krokowe, czas reakcji mają znikomy, ale dostosowanie ich do wymogów projektu wymaga bardzo skomplikowanych układów sterujących. Po długim okresie testów i bardzo dogłębnego wchodzenia w zagadnienie postanowiono zdecydować się i zamrozić rozwiązanie z silnikami krokowymi.

Testy funkcjonalne całego MOPa planowane są na 14 kwietnia, czyli trzy tygodnie przed złożeniem dokumentacji na CDR.

Możliwość szybkiego kupna najbardziej niezbędnych elementów potrzebnych przy testach umożliwia dofinansowanie z Puli na Projekty Naukowe. Są to środki Samorządu Studentów Politechniki Warszawskiej (SSPW) przyznawane projektom z Kół Naukowych na zasadzie konkursu. Zespoły, wnioskujące o dofinansowanie prezentują swoje projekty przed radą składającą się z delegatów wszystkich Kół Naukowych PW, którzy oceniają projekty pod kątem innowacyjności, zastosowania, promocji i korzyści dla Politechniki Warszawskiej. Tydzień temu SCOPE 2.0 zajął w konkursie 3 miejsce (na 15 projektów) otrzymując maksymalne możliwe dofinansowanie z Puli. Środki te są bardzo przyjemne w wydatkowaniu (możliwość otrzymania zaliczki) oraz nie obarczone formalizmami, jak w przypadku innych funduszy PW. Dofinansowanie przesunęło finansowy środek ciężkości SCOPE 2.0 z funduszy PECS oraz Grantu Rektorskiego, z których projekt jest w głównej mierze finansowany, w kierunku SSPW.

Z powodu nierównomiernego i częściowo nielogicznego podziału funkcji w projekcie nastąpiły zmiany w podziale obowiązków. Obecny podział jest teraz bardziej zgodny z wiedzą, umiejętnościami i zasobami czasowymi poszczególnych członków zespołu.

Czy obecne zmiany się przyjmą i będą miały pozytywny efekt na projekt? Tego dowiemy się po CDRze, w drugiej połowie maja.

Źródło: Informacja własna


Wiadomość umieszczona na www.kosmonauta.net.

Aktualny wygląd SCOPE 2.0

Share.

Comments are closed.